Баларама прв им пришол на Нанда и Кришна и му се поклонил на Нанда. Нанда Го прегрнал, како да заборавил на сè околу себе, и за миг останал така. Кришна побрзал кај Јашода. Со Својот допир ја повратил од нејзината мака, а потоа ги погледнал и другите. Во мешаницата од радост, двајцата браќа внимавале на сè околу себе.
Се слушало мукањето на кравите, гласови и инструменти. Луѓето танцувале, извикувале пофалби, а од небото паѓале цветови. Кога толпата и стадата се збиле на едно место, Баларама ги задржал животните и со благи зборови ги распоредил присутните. На Нанда му донел бело седиште и ги сместил и другите како што им прилегало. Го прашал помладиот брат што се случило од почеток до крај и, слушајќи Го, им дал на сите да ја чујат приказната.
Потоа ги повикале брахманите да ги почестат со храна и дарови. Загрижени дека ќе мине Двадаши, се помолиле постот да заврши како што доликува. Ги примиле благословите и се упатиле кон Враџа. Меѓу двата сина, Нанда блескал додека одел. Раскажувачот го завршил овој дел потсетувајќи го Нанда на зборовите со кои Варуна го доверил на Кришна.
