Откако се вратил во небесниот град, Индра се чувствувал унижен и без сила. Се повлекол во својот дом. Не ја повикал ни Шачи, ниту излегувал пред собирот на боговите. Брихаспати чул што се зборувало и го прекорил насамо. Му рекол дека сето негово напредување зависело од почитувањето на Вишну, како што за животот на растенијата е потребна месечината.
Се прашувал како гордоста успеала да го заслепи оној што има илјада очи. Индра владеел со боговите, а се однесувал како да не може да расуди. Брихаспати го споредил со човек кој се измил, а потоа повторно се врзува со нешто што ги одбива добрите луѓе. Оној кај кого човек бара заштита на животот лесно може од неразумност да го замени со она од кое треба да се чува.
Индра признал дека избрзал и побарал да му кажат што може да стори сега. Брихаспати му рекол да побара прибежиште во советот на Брахма. Во таков тежок миг, Брахма може да му покаже како да си ја врати прибраноста.
