На утринскиот собир на Нанда, Мадхукантха се подготвувал да продолжи со раскажувањето. Во себе го разгледал редоследот на две случки. Шука ја раскажал рано победата над Дхенука затоа што таа е поврзана со пасењето крави. Мадхукантха се повикал и на Парашара и на „Харивамша“, каде што смирувањето на Калија доаѓа прво. Го споредил почетокот на пасењето во месецот Картика со сезоната на зрелите палмини плодови во Бхадра и решил најпрво да раскаже за Калија.
Тешко му било да говори за болката низ која поминале блиските на Кришна. Најпрво рекол дека луѓето нарекуваат поети некои што опишуваат голема несреќа со ветување за идна радост. Потоа ја довршил мислата. Врвната радост и храброст се покажуваат кога ќе ја совладаат спротивноста што стои пред нив. На поетот му останува желбата повторно да пее за тоа. Мадхукантха ги замолил да го ислушаат и со трепет почнал.
Многу денови Баларама внимавал каде одат пастирите, следејќи го советот на Јашода. Кришна одамна сакал да го види езерото на Калија. Кога ѕвездата Шравана повторно дошла во месечниот тек, дома го одбележувале роденденското соѕвездие на Баларама и Го капеле свечено. Некои крави требало наскоро да се отелат и морало да ги поведат на пасење. Кришна тргнал со Шридама и другарите, по договорот за часот за јадење. Кога Му се укажала можност, побрзал кон водата на Калинди.
