Кога разбрал што сакале семејствата, Гарга се сетил на советот на Васудева. Распоредот на игрите на Кришна е тежок за разбирање, си помислил, дури и за оние што добиле место во нив. Треба да зборува така што девојките ќе бидат сочувани, надежта подоцна ќе се оствари, а со текот на времето сè ќе дојде до полнота. Отишол без одлагање во Враџа. Кај колибата ја нашол Паурнамаси задлабочена во медитација. Ѝ кажал што се разгледува и побарал од неа да се погрижи привидните врски што ќе ги видат луѓето да останат привидни.
Потоа разговарал со Нанда и отишол во домовите на другите семејства. Го примиле со почит и го прашале што да прават. Многу набргу целиот Враџа ќе мине низ долга разделба со Кришна, им рекол, а камоли оние што Го сакаат толку длабоко. Дури и во Негово отсуство, никој нема да може да ги одврати од сликата на Кришна во нивните срца. И по зборовите на Гарга, Нанда и Јашода тагувале за својата претходна надеж, особено кога мислеле на Радха. Поетот прашува кој не би се радувал на соединувањето на скапоцен камен со злато, на есента со водата на езерото и на светлата половина од месецот со месечината.
Некои татковци повторно дошле кај Нанда насамо. Тој воздивнал и им рекол дека не треба да договараат таква врска со неговиот син. Сепак, нему нивните деца му биле мили како ним самите и ќе им помогне. Постарите, иако без воодушевување, почнале надворешно да ги следат тие совети. Девојчињата биле зафатени со детските игри и малку забележувале од она што го разговарале возрасните.
