Кришна се вознемирил кога мајка Му си заминала пред да се насити. Во лутината ја загризал поцрвенетата усна и заплакал. Со камен го скршил глинениот сад во кој таа го матела млекото. Од садот истекла течност, а Кришна во него не нашол ни малку путер. Поетот ги опишува трагите од забите на усната и солзите во очите на детето.
Кришна забележал путер во сад што висел внатре во куќата. Ја отворил вратата и си наместил ниска постела за да се поткачи до него. Таму јадел од путерот, а остатокот го зел и тивко се измолкнал низ страничната врата. Јашода се вратила брзо штом го сочувала млекото. Не го затекнала синот кај садот. Кога сфатила што направил, се насмеала, иако сè уште била лута.
Додека се сомневала што се случило, се слушнал глас што го открила Јогамаја. Во него детето било споредено со пчела што бара мед. Ѝ кажал дека пчелата го отворила првиот лотос, но од него истекла само течност. Тогаш се свртела кон друг лотос и таму нашла мед. Гласот ја пофалил Јашода што го смирила млекото и ја повикал сега да ја смири и лутината на детето.
Јашода се насмеала, па забележала мали стапки со траги од млечната смеса. Ја отворила вратата и внатре видела уште знаци од Неговата лудорија. Тргнала по стапките. На крајот го здогледала Кришна со очите што немирно Му бегале наоколу.
