Кришна погледнувал наоколу, прашувајќи се како ќе ја погледне мајка Си ако го види со земениот путер. Го превртел дрвениот аван, седнал врз него и му подавал путер на еден мајмун. Јашода се насмеала со чудење кога го видела. Се обидела тивко да се приближи. Кришна ја забележал и се пуштил да трча.
Мајмунот се наситил. Кога го видел стапчето завиткано со ткаенина, брзо се искачил на гранка. Јашода трчала по детето, а цвеќињата ѝ паѓале од косата. Му довикувала да застане. Детето свртело кон портата, мислејќи дека таа нема да оди натаму. Таа го следела низ местото каде што во тој миг немало луѓе. Додека трчал без да гледа назад, не можела да Го стигне. Штом исплашено се свртел во трк, таа го фатила за рака.
Кришна со погледот сè уште барал каде да избега, заплакувал и се вртел во нејзината рака. Кога Јашода ќе го свртела кон себе, гледала траги од путер на Неговото лице. Тој се обидувал да ги избрише. Таа Му го покажала стапчето, а кога видела дека детето се исплашило, го испуштила стапчето.
Насамо се препирале за тоа кој е крадец. Таа Го нарекувала крал на крадците, а Тој ѝ возвратил со зборови за нејзиниот род. На прашањето како се скршил садот, следел одговор дека тоа било Божја казна. На прашањето кој му дал путер на мајмунот, дошол одговор дека тоа бил Оној што го создал. Јашода Му се лутела и за путерот подготвен за обред. И додека Го прекорувала, срцето ѝ останало нежно кон Него.
