Неколку дена по виорот, жените што ги чувале двете момчиња биле како нивни мајки. Им покажувале разни играчки и им се смееле од радост. Кришна и Баларама си ја покажувале силата во играта и ги насмејувале жените. Кришна трчал пред нив со раширени раце. Се смеел додека трчал, а кога ќе паднел, заплакувал. Кога жените ќе Го замолеле да донесе нешто, понекогаш покажувал сила, а понекогаш изгледало дека не може. Ги гледал како реагираат, па и самиот се смеел.
Кога мајка Му ќе спомнела некој предмет, Кришна ѝ го донесувал со полет. Една постара жена, гледајќи го како плаче по одразот на месечината во садот за матење, Му го привлекла вниманието со грутка свеж путер. Ако Нему Му земеле нешто ситно, ќе плачел како да загубил скапоцен камен. Кога самиот ќе земел нешто што му припаѓало на друг, ќе се насмеел.
Жените Го повикувале да танцува и Му го задавале ритамот со слогови. Тој танцувал. Потоа самиот излегол пред постарите и ги повикал повторно да Го поттикнат. Го пофалиле и продолжил да танцува. Кога сите се насмеале, и на убавите чекори и на оние што не Му успеале, се засрамил и се скрил во скутот на мајка Му.
По кратка пауза Кришна почнал да цица. Кога Баларама Го видел, посегнал кон својата мајка и и Тој почнал да цица, како да сака да Го надмине братот. Игрите ги измориле. Кога им се приспало, мајките полека ги спуштиле во постелите.
