Кога повеќепати виделе како момчињата се враќаат кај говедата, Нанда и Јашода се израдувале, но се загрижиле што може да им се случи подоцна. Се договориле засега да им дадат да ги чуваат телињата на места близу Враџа. Нанда се советувал со браќата и со оние што ги познавале обредите. Избрале поволен ден, изговориле благослови и го прославиле нивното прво излегување со телињата. И другите постари говедари ги вклучиле своите синови.
На почетокот мајките ги искапале и ги нахраниле. Ги облекле во убави ткаенини, ги украсиле и им ги подготвиле стаповите, флејтите и роговите. Кога ги донеле обувките, Кришна рекол дека нема да ги носи. За Него грижата за кравите била должност која семејството ја чувало од поколение до поколение. Сметал дека обувките ќе ја оддалечат таа прва служба од нејзината смисла. Баларама го разбрал и се согласил со Него.
Поетот ги опишува кравите како веќе ја подготвуваат патеката за Неговите стапала. Со копитата ја раздробиле земјата додека не станала мека како цветен прав, заедно со камчињата и трњето. Земјата го примала Неговото одење како да ја полева со нектар, а со Вринда се грижела патеките да бидат погодни и низ шумите со тврди дрвја. Тенките линии што ги оставале младите стапала им носеле радост на сите.
