Првото водење телиња било вистинска свеченост. Момчињата што им помагале носеле украсни чадори, лепези и ткаенини. Кришна и Баларама добивале благослови пред куќите. Жените ги пречекувале со светлина и мирисливи цветови, пееле и им упатувале добри зборови. Двајцата ги поздравиле старешините и тргнале придружени од свирки. Со себе имале флејти, стапови, мали рогови и играчки. Во сината и жолтата облека се издвојувале меѓу телињата.
Постарите им покажале каде можат да ги напасуваат телињата и оставиле неколку поискусни да внимаваат на нив. Младите го распоредиле стадото по тревата и си играле до оброкот. Свиреле на флејти, фрлале плодови, тропале со ѕвончињата на стапалата и се преправале дека се бикови што се надмудруваат. Кога двајцата браќа ќе се надвикале во играта, другарите влегувале во натпреварот и кревале уште поголем џагор.
Двајцата се погрижиле телињата да се напасат и да се напојат. Кришна почешал едно теле по образот, го прегрнал околу вратот и го допрел со образот. Тивко го прашал дали сака да се види со мајка си и му ветил дека ќе го однесе. Подоцна момчињата си прскале вода, се украсувале со шумски нешта и разгледувале животни и птици. Кога Кришна и Баларама ќе имитирале некое животно, тоа ќе се појавело. Ако потоа го имитирале гласот на животното од кое се плаши, веднаш ќе се скриело.
