Кога Гарга си заминал, Нанда размислувал за радоста што ја чекал толку долго. Сега имал син каков што посакувал, а мудрецот му кажал колку добро може да донесе детето. Нанда им испратил на Гарга крави и злато преку пастирите, тивко и без јавна поворка. Му ги дал за обредите што самиот мудрец ќе ги смета за потребни.
Потоа ги повикал своите свештеници и роднините и направил јавен празник за имињата, откако главниот обред веќе се случил насамо. Мадхукантха со трогнат глас забележал нешто необично. Обично оној што дава име го прави познат оној што го прима. Во овој случај, рекол, светот го памети Гарга токму поради името на Кришна.
Мадхукантха го прашал братот дали ќе ги опее и именувањето и првата храна. Снигдхакантха со насмевка одговорил дека двата празника веќе му го освоиле умот. Толку блиску ги чувствувал, што не можел да ги слави како да се нешта одвоени од него.
