Индра се сетил како некогаш им ги пресекол крилјата на планините. Се прашувал дали Говардхана повторно добил крилја и затоа се кренал да ги заштити луѓето. Помислил дека може да го разбие ридот со силата на громот, па и засолништето под него ќе се распадне.
Го насочил громот, па се обидел повторно, одново собирајќи го гневот. Секој обид бил залуден. Тогаш повикал нови весници. Им рекол незабележано да погледнат што се случува таму каде што дури и неговиот гром веќе не се однесува како што очекува.
Тие му одговориле дека не виделе ни две-три паднати лисја, ниту една повредена мравка. Ако надворешноста останала таква, рекле, може да замисли како луѓето внатре продолжиле да се радуваат. Индра замолкнал од чудење, срам и страв. Се прашувал дали самиот Вишну се појавил таму во обликот на Кришна. Како некој би Го совладал Оној што успеал да помрдне нешто што не може да се помрдне?
