← Приказни од Гопала-чампу
Gopāla-campū · глава Pūrva 1, prose §§81–87; verses 64–72 and chapter colophon

Песните што се слушаат во домот на Кришна

Друштвото на Нанда и Јашода се собира околу Кришна. Секоја група пее за лилите што ѝ се најмили, а Јива го завршува поглавјето со гласовите на мајката и детето.

Додадена:

Јашода внимателно го слуша малиот Кришна додека тој ѝ зборува.
Уметничка илустрација на приказната

Јива се прашува што би можело да му го омекне срцето. Кога ја гледа љубовта со која луѓето од Враџа му пристапуваат на Кришна, и љубовта со која Тој им возвраќа, срцето му се топи со секој чекор. Понекогаш му изгледа дека Хари е самата љубов, а понекогаш дека самата љубов станала народот на Враџа. Доволно е да се појави едната страна за да го потсети на другата.

Љубовта им носи радост и ги поттикнува да му бидат при рака на Хари. Ако некој во домот на Нанда дознае за нешто што би му било по волја на Кришна, веднаш се зафаќа со тоа. Јива посакува да ја почувствува внатрешната грижа на тие луѓе што постојано влегуваат и излегуваат, исполнети со желба да му служат.

Блиските ги следат Нанда и неговата сопруга. На Јива му личат на ѕвезди што се движат со сонцето и месечината, додека сите ги држи врзани љубовта кон Кришна. Во тие дружини постојано се пее, а секоја дружина има своја омилена песна.

Меѓу постарите најчесто се пее за раѓањето и детството на Хари. Меѓу другарите се пеат лилите од неговите момчешки години и победите над оние што ги загрозувале. Други песни се сеќаваат на милоста што ја покажал дури и кон Калија. Меѓу возљубените најмногу се слуша песна за нивната љубов кон Него.

Ако песните толку ги занесуваат оние што ги пеат, Јива се прашува како би можел да го измери чувството кај оние што присуствуваат. Пријателството, родителската нежност, служењето и другите начини на љубовта се среќаваат во песната. Поетот се прашува кој би можел целосно да ги разликува во срцето на слушателот.

На крај му се враќаат два стиха. Во едниот слуша дете што повторно вика по мајка си и бара нешто од неа. Таа нежно го прашува што сака. Во другиот се слуша како некој ѝ зборува на мајката со восхит за детето што пред неа си зборува, јаде, моли и се смее. Зборовите му запираат од нежност, а умот на Јива пак се враќа кон домот на Враџа. Со таа глетка завршува првото поглавје, описот на Голока.

Извор: Gopāla-campū · глава Pūrva 1, prose §§81–87; verses 64–72 and chapter colophon ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноТапаните пред портата на Голока
Единствени IP адреси на оваа страница: —