Говедарите ја известиле Паурнамаси за одлуката и ја побарале нејзината согласност. Потоа ја испратиле напред, а со силни удари на тапаните го повикале Враџа да тргне. Се измешале довикувањата, вревата на стадата и тропотот на тркалата. На постарите им помогнале да се качат во колите. Говедарите со лакови на рамо ги воделе кравите полека, според чекорот на стадото.
Оддалеку, на луѓето им изгледало како цело село да се движи на тркала. Еден трчал напред, друг довикувал, а некој одговарал или се враќал по своите. Луѓето пееле за детството на Кришна. Некои се расплакале, други замолкнале, затрепериле или им се накострешиле влакната. Жените во ново наредените облеки запеале во колите, со радост што извирала од споменот на Нандовиот син.
Го опеале роденденскиот празник со кој Гокула се израдувал, допирот на Путана, превртената кола и убавите имиња на момчето. Пееле како ползел, како си играл со другарите, како стивнал виорот и како ги пуштал телињата. Се сетиле на Неговите кражби и на лилата на Дамодара, која им носела радост. Додека пееле, сакале и да Го видат. Јашода и Рохини се возеле во иста кола со Кришна и Баларама и со желба ги слушале песните за двете момчиња.
