Во зори, кога собранието повторно било на свое место, Мадхукантха го замолил Снигдхакантха да продолжи со следната лила. Кога се исполнила првата година и дошол месецот Набхасја, во Гокула стигнал роденденот на Кришна. Според советот на Гарга го извршиле обредот за Неговиот роденден. Нанда ги започнал свеченостите со благословни изреки.
Се слушале Веди, свирки и песни, а умејните танчари настапувале. Обредното капење го придружувале мантри. Луѓето со љубов давале и примале дарови. Оние што ги знаеле жртвените постапки ги извршувале, се принесувал сусам, а меѓу материјалите за обредот имало алое, мириси и жито. Пуштале и риби на слобода. Како што растел Нандовиот син, растела и свеченоста. Храната што ја јадел и ткаенината со која Го покривале станале познати низ Враџа по Неговото име.
Кога минала таа радосна година, еден ден постарите жени и мажи биле зафатени со својата работа. Во тремот на куќата мајка Му Го држела малиот Гопала во скутот. Го приближувала своето лице до Неговото, Го бакнувала и Му кажувала нешта што Тој сè уште не можел да ги разбере. Таа се смеела, а кога и детето ќе се насмеело, Јашода ја обземала радост.
