По видението на Јашода, Снигдхакантха помислил дека сега подобро разбира зошто учените го нарекуваат детето син на двајцата. Го прашал братот што следувало. Жените од Гокула ги забележале знаците дека Јашода носи дете, па радосно си ја пренесувале веста. Јива ја споредува светлината на Кришна во неа со светилка во кристален сад, што свети и внатре и надвор.
Иако била воздржана во јадењето, Јашода сега посакала нешто посебно. Тоа било слатко млечно јадење со гхи што замирисало на туласи. Мадхукантха ја врзува таа желба со мислата на Кришна што ја исполнувала.
Во расказот на Јива, Јогамаја го пренела детето на Деваки кај Рохини. На Рохини ѝ се родило светло момче. Лицето му било како месечина, косата темна како нов облак, а телото светло како есенски облак. Познавачите на ѕвездите рекле дека ќе се вика Рама и дека ќе биде и заштитник на кравите и победник на оние што им се закануваат.
По советот на Васудева, обредите по раѓањето ги извршиле посветени луѓе во тајност. Момчето изгледало необично мирно сè до раѓањето на помалиот брат. Само кога било крај Јашода, која веќе го носела малиот Кришна, можело да се види како се разведрува.
