Кога жителите на Враџа се разотидоа по домовите, Кришна ги повика кај себе двајцата млади синови на дворскиот раскажувач. Насамо ги праша што предизвикало толку длабока возбуда кај нив. Двајцата одговорија со глас што им се прекршуваше. Што би можеле тие да Му кажат, кога Тој лично го доживува сето тоа? Кришна рече дека добро ги знае тие настани и дека живо ги доживеал. Сепак сака да ги слушне како тие ќе ги раскажат. Ги потсети дека човек сака повторно да ја слушне и песната што самиот ја составил ако му е при срце. Им предложи да му го покажат своето умеење пред Радха и нејзините пријателки. Со солзи во очите се погледнаа. Кришна им рече вечерта да го покажат тоа умеење, ги фати за рацете и ги одведе кај пријателите. Таму останаа до зајдисонце.
Вечерта Кришна доби дозвола од мајка Му, се прости од постарите во собранието на Нанда и тргна со Субала, Мадхумангала, другите блиски пријатели и двајцата раскажувачи. Стигнаа во павилјонот на Радха, чија градина раскажувачот ја сместува на едно од ливчињата на лотосот на Гокула. Кришна пристигна ненадејно. Пријателките се изненадија, се возбудија и се израдуваа во истиот миг. Радха го наведна лицето. Во нејзините очи наизменично се појавуваа насмевка, срамежливост и солзи, како различни чувства да ѝ се сретнале во истиот поглед. Придружничките постелија дебела ткаенина во пространиот трем украсен со скапоцени камења. На западната страна поставија мека перница. Кришна седна свртен кон исток. Придружничките Му вееја со бели лепези. Тој ја зеде Радха за рака и ја седна од својата лева страна, пред редот на нејзините пријателки. Субала и другарите беа десно. Двајцата раскажувачи застанаа свртени кон Радха и Кришна, на местото меѓу двата реда, со пријатели што им помагаа во мелодијата и ритамот.
За миг раскажувачите стоеја неподвижно како на слика. Ги гледаа Радха и Кришна како си разменуваат погледи, а боите на Нивната облека како да зборуваат за она што го носат во срцето. Кришна се насмевна. Тие се прибраа, ги споија дланките и започнаа со воведната песна за чистата љубов што добива облик во две личности. Му оддадоа почит на сеќавањето на Уддхава, кој ја славел преданоста на гопиите и се поклонил пред правта од нивните стапала. Потоа ѝ се поклонија на Радха, најсакана меѓу нив. Посакаа љубовта што ги преплавува Радха, Кришна, сакхиите и целиот свет со радост да им го просветли и нивното разбирање. По воведот зборуваше Снигдхакантха. На убавината на раѓањето на Кришна ќе ѝ ја придружи убавината на раѓањето на Радха, рече тој, и ќе раскаже само неколку од многуте подробности. Им припомни како престојот на Хари ја исполнил Враџа на Нанда со изобилство. Меѓу нејзините Лакшми, Радха блескала како полна месечина меѓу ѕвездите. Раскажа дека се родила во домот на Вришабхану една година по раѓањето на Кришна. Името Радха, рече тој, го добила по ѕвезденото соѕвездие под кое се родила. Кога луѓето се прашувале како изгледала, ја споредувале со нова месечина, лицето со златен лотос, а погледот со нектар. На крај им изгледало дека ниедна споредба не ја опфаќа.
Подоцна во раскажувањето се навратија на денот на Денхука. Кога гопиите одново го виделе Кришна, погледот кон Неговото лице им ја смирил болката од разделбата. Го гледале скришно, од страна, со срамежливи насмевки. Се надевале дека една средба ќе им го смири срцето, а секој поглед им ја будел желбата да Го видат пак. Сите гопии блескале во срцето на Кришна како ѕвезди, а Радха светела како месечина меѓу нив. И Кришна, рече Снигдхакантха, ги минувал своите денови во игра иако чувствувал болка по Радха. Така двајцата млади ја оживеаја приказната, па и Кришна и другите слушатели се прашуваа дали слушаат раскажување, гледаат претстава или повторно ги доживуваат своите игри. Долго по крајот сите повторно се прибраа. Ги даруваа двајцата раскажувачи и се вратија во своите домови да преноќат.
