Со Шридама, Дама, Судама и Васудама, Кришна тргнал кон дома. Мирисот на бетел и камфор се мешал со мирисот на тревата по која ги водел телињата. Кравите ги свртел кон Гокула, па одморил во сенката на големо дрво. По пат го слушал пеењето и свирењето со кои небесните жители го славеле.
Од Враџа луѓето гледале кон Него, а околу стадото се мешале мукањето на кравите, вревата на пастирите, песните на боговите и стиховите на мудреците. Тивкиот глас на флејтата сепак се пробивал низ сите тие звуци. Шумското друштво и жителите на Гокула си тргнале во пресрет како две мориња. Кришна со флејтата ги насочувал кравите, секоја кон своето место.
Кравите и телињата биле згрижени за молзење. Кришна и Баларама дошле до портата меѓу своите другари. Јашода и другите жени ги пречекале со светилки и посипале пукан ориз. Двајцата ги погледнале своите возљубени, па одмориле додека им ги миеле стапалата и ги ладеле со лепези. Се искапиле и се вратиле кај мајките во свежа облека.
По вечерните обреди и јадењето, браќата седнале со роднините во собирната сала. Сумати и Ратначуда дошле со момчињата. Нанда ги прашал како се згрижени, а Кришна ги прибрал до Себе со нежност како помали браќа. Им дал да ги чујат песните на раскажувачите од Враџа, па кај нив уште повеќе се разгорела желбата да ја покажат својата вештина. Нанда ги повикал сите на новата песна следното утро. Со дозвола од татка си, Кришна ги одвел момчињата за рака кај Јашода.
