← Приказни од Гопала-чампу
Gopāla-campū · глава Pūrva 1, prose §§18–28; verse 15

Вриндаван во зборовите на Кришна

Јива ги собира описите на вечниот Вриндаван, од зборовите на Кришна за Својот дом до стихот за Радха меѓу гопиите.

Додадена:

Кришна свири на флејта крај темната Јамуна, со крава и паун до Него.
Уметничка илустрација на приказната

Јива пренесува зборови на Кришна од „Брихад-гаутамија“. Кришна го нарекува Вриндаван Свој дом. Домот им припаѓа и на животните што живеат таму, на птиците, срните и најмалите суштества, како и на луѓето и боговите. Во таа шума живеат и ќерките на пастирите, целосно посветени на Неговата служба.

Кришна ја опишува шумата како Своето тело, а Калинди како нејзин внатрешен тек што носи нектар. Боговите и другите суштества можат да престојуваат таму во суптилен облик. Тој се појавува и се повлекува од погледот во различни доба, а вели дека воопшто не ја напушта шумата. Нејзиниот блесок обичното око не може да го види.

Јива однапред упатува на две откривања на тој свет. Се сеќава на пастирите, на кои Кришна им го покажал Својот свет по враќањето од живеалиштето на Варуна. Го спомнува и Акрура, кој ја видел божествената величественост во водата. Дури и сега, пишува Јива, оние што му се предаваат на Кришна можат во умот да ги доживеат Неговите лили како да се одвиваат пред нив.

Во стиховите од „Брахма-самхита“ истиот предел е наречен Шветадвипа и Голока. Земјата е од скапоцени камења чинтамани, а дрвјата ги исполнуваат желбите. Водата е нектар, говорот е песна, одењето е танц, а флејтата е како драга пријателка. Кравите сурабхи даваат изобилство млеко и времето не одминува дури ни за половина трепет на окото.

Следи глетка на Гокула како лотос со илјада ливчиња. Домот на Кришна е во средината, а околу лотосот се протега четириаголната Шветадвипа со своите чувари. Во таа глетка Говинда се грижи за кравите меѓу дрвја што исполнуваат желби, додека безброј Лакшмии го служат. Во другото сведоштво што го наведува Јива, Говардхан има скапоцени минерали, а обата брега на Калинди се обложени со скапоцени камења.

Таквите сведоштва му даваат подлога на поетот како што платното му дава подлога на сликарот. „Голока“ го насочува кон живеалиштето на кравите и пастирите, а „Шветадвипа“ кон чистотата на истиот свет. Кога стиховите зборуваат за многу Лакшмии, Јива во нив ги препознава гопиите. По нив го препознава и Говинда како возљубениот на пастирките.

Во стихот што следи, Јива ја слави Радха како прва меѓу гопиите. Говинда е возљубениот со кого секоја ја доживува својата радост. Поетот упатува и на тајната што подоцна ќе ја раскаже, кога привидот што го создала Маја ќе се разоткрие. На крајот го спомнува и Баларама, кого делото исто така ќе го следи.

Извор: Gopāla-campū · глава Pūrva 1, prose §§18–28; verse 15 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноКаде што говорот е песна
Единствени IP адреси на оваа страница: —