Кога Камса слушнал дека и Бака паднал, се вознемирил. Му се чинело дека сите што биле вешти во измами веќе му пропаднале. Се сетил на Вјома, силниот син на Маја, и го испратил во Враџа. Вјома од високо го видел синот на Јашода со група момчиња кај ридот крај шумата Камја. Баларама во тој миг не бил со нив.
Момчињата се довикувале во играта. Некои глумеле овци, некои пастири, а некои крадци на овци. Оние што биле овци молчеле кога ќе ги фател некој од крадците. Вјома го видел Кришна во улогата на пастир. Се преправил во едно од момчињата и се вмешал во играта. Едно по едно ги одведувал децата во пештерата во ридот. На крајот останале само четири или пет, а Вјома го затворил влезот на пештерата со камен.
Кришна разбрал што се случува кога Вјома посегнал и по другите момчиња. Му се спуштил на патот со брзина на лав. Вјома го покажал својот вистински, огромен облик. Кришна го совладал и тргнал да ги бара другарите.
