Акрура стигнал во Враџа и бил пречекан од Кришна и Баларама. Сместен удобно, почувствувал дека се исполниле неговите надежи за тоа патување. По вечерниот оброк, Кришна го прашал за посетата. Се распрашал за нивните роднини и за добросостојбата на Акрура. Камса, рекол, му нанел страдање на нивното семејство. Се сетил на затворањето на Своите родители. Нивните други синови биле убиени. Сега го замолил Акрура да објасни зошто дошол.
Акрура отворено зборувал за настаните во Матхура. Го опишал непријателството на Камса кон Јадавите. Раскажал и за царевиот обид против Васудева. Ја повторил пораката што бил испратен да ја пренесе. Заедно со поканата, ја открил и намерата зад неа. Нарада му ја открил на Камса вистината за Кришниното раѓање. Кришна и Баларама се насмеале кога го слушнале кажувањето на Акрура. Потоа му кажале на Нанда што наредил царот.
Нанда ги повикал пастирите да се подготват за патување. Требало да соберат млечни производи и дарови. Колите требало да бидат подготвени. Следниот ден ќе заминеле во Матхура. Таму ќе ги однеселе своите приноси и ќе го виделе големиот празник. Гопиите слушнале дека Акрура дошол да ги одведе Кришна и Баларама. Веста им донела длабока тага. Некои воздивнувале, а лицата им го губеле сјајот.
Други толку се задлабочиле во мислата за Кришна што се одвоиле од сè околу нив. Некои се сеќавале на Неговите нежни зборови. Неговите насмевки ги правеле тие зборови уште помили. Се потсетувале на Неговите грациозни движења. Ги помнеле Неговите погледи полни со љубов и досетливите забелешки. Неговите шеги толкупати им ја растерувале тагата. Сега ги плашела помислата на разделбата. Со солзи на лицата, се собирале во групи и зборувале.
Ѝ се обраќале на судбината, прашувајќи зошто ги зближува луѓето со љубов. Зошто потоа, тагувале тие, ги разделува пред да се исполни таа љубов? Го помнеле Кришниното лице опкружено со темни кадрици. Дури и трага од Неговата насмевка можела да им ја ублажи тагата. Сега, велеле, тоа лице се сокривало од нивниот поглед. Горчливо зборувале за името на Акрура. Иако означува не-суров, неговата задача им изгледала сурова. Им го одземал погледот кон Оној што најмногу го сакале.
Во својата болка се плашеле дека Кришна ги остава зад Себе. Се сеќавале на домовите, роднините и сопрузите што ги оставиле поради службата кон Него. Можеби, велеле, сега жените во Матхура ќе ги добијат Неговите насмевки. Ја замислувале нивната радост кога ќе Го видат како влегува во градот. Се прашувале дали нивната селска едноставност ќе биде заборавена. Се плашеле дека нежните градски разговори ќе Го задржат таму. Семејствата на Јадавите и луѓето покрај патот ќе Го гледале. За тие набљудувачи, велеле, денот ќе бил празник за очите.
Гопиите ја продолжиле својата тажна беседа за патувањето. Не можеле да разберат како Акрура би ги оставил без утеха. Не гледале ни дека старешините го спречуваат заминувањето. Чувствувале дека и самата судбина се свртела против нив. Се поттикнувале една со друга да Му пристапат на Мадхава и да се обидат да Го задржат. Што можеле да им направат семејните старешини, се прашувале? И половина миг далеку од Мукунда им изгледал неподнослив. Тагата ја надвладеала нивната вообичаена воздржаност.
Се сеќавале на ноќите на раса. Со Кришнината љубов, насмевки, погледи и прегратки, тие ноќи минувале како мигови. Како, се прашувале, ќе ја издржат темнината без Него? Се сеќавале и на Неговото враќање на крајот од денот. Неговите другари Го опкружувале додека влегувал во Враџа. Прав се задржувала врз Неговата коса и венец. Ја свирел Својата флејта и ги погледнувал со насмевка. Плачејќи гласно, Го повикувале како Говинда, Дамодара и Мадхава.
Сонцето изгреало додека тие сè уште плачеле. Акрура ги завршил утринските должности и ја придвижил кочијата. Нанда и пастирите тргнале по неа со колите и своите дарови. Носеле дарови и садови исполнети со млечни производи. Гопиите извесно време оделе по саканиот Кришна. Тој ги утешил, а тие застанале, очекувајќи порака од Него. Гледајќи ја нивната болка, Кришна испратил порака полна со љубов преку гласници. Ветил дека ќе се врати.
Гопиите останале да гледаат по патот. Додека можеле да го видат знамето, гледале. Продолжиле да гледаат додека се забележувала правта од кочијата. Нивната неподвижност наликувала на ликови во слика. Најпосле се свртеле назад. Кришна не се вратил со нив. Сепак, продолжиле да пеат за Неговите мили дела. Во сеќавање и песна ги минувале своите денови.