← Приказни од Говинда-лиламрита
Говинда-лиламрита · глава 12 · стихови 43–78

Арати на вриндаванската шума

Вринда во капките на патеката, наклонетите гранки и песните на птиците гледа обреден пречек. Потоа Му покажува на Кришна каде пролетта ги чека Него и Радха.

Додадена:

Шумска патека со расцветани ползавци и водно огледало со лотоси и лебеди под Нандишвара.
Уметничка илустрација на приказната

Вринда ги поведе Радха и Кришна да ја разгледаат шумата. Ја спореди со нивните блиски пријателки кога љубовта станува видлива на телото. Во шумата подвижните суштества остануваат мирни, неподвижните оживуваат, камењата пуштаат капки, а изданоците никнуваат како трепет по кожата. И крилјата на птиците, рече Вринда, звучат како глас кој од возбуда почнува да се прекршува.

Пролетната шума се украсува со мадхави и бакула, летната со јасмин, рози и шириша. Во времето на дождовите отвора јутхика, кадамба и кетаки. Есента носи јати, лотоси и сини цветови. Раната зима ги принесува лодхра и амлана, а студената зима бандхука и кунда. Од едно место се слушаа кукавиците со пчелите, од друго жеравите со лебедите. Гранките истовремено носеа пупки, зелени и побледи листови, и плодови со различна зрелост.

Шумата го подготвила доаѓањето на Радха и Кришна. Поленот во воздухот беше како балдахин, а паднатите разнобојни цветови како облека за патеките. Кога се појавија нивните лица светли како месечина, олтарите од месечев камен во поетскиот опис пуштија вода за миење стапала. Тревата, свежите изданоци и лотосите станаа дар за пречек, а каранфилчето и ароматичниот плод вода за устата. Дрвјата се наведнаа со мед на цветовите, додека свежиот ветар пренесе ситни капки за капење.

Вринда покажа каква облека и накит може да направи шумата од своите цветови и лисја. Имаше низи од јасмин, обетки од малати, амлана за косата и мали ѕвончиња од кунда. Ветрот носеше полен со мириси на сандал, агуру, мошус и киновар. Венците беа исплетени со тулси, пупки и нови листови. Пчелите се креваа низ миризливиот воздух како чад од темјан, а плодовите на дрвјата беа храна за принесување.

Врвовите со чампака се нишаа како запалени светилки во арати. Птиците беа свирачи, пчелите го држеа гласот на обредната песна, а кукавиците се јавуваа во петтиот тон. Папагалите пееја за Радха и Кришна, додека пауните танцуваа. Од цвеќињата се крена вртлог што личеше на чадор, а лозите и банановите листови ги ладеа двајцата како махалки и лепези. Вринда го нарече ветрот ткајач, зашто со поленот им направи шарена сенка што ја придржуваа пчелите.

Потоа Вринда го покажа пролетниот шумски предел, Васанта-канта. Кришна ѝ го опиша на Радха движењето на пчелите што од кунда одлетаа кон манговите цветови. Кукавиците ја прекинаа тишината крај мангото, каде што во поетското споредување си ги засладуваа гласовите. Околу дрвјата се обвиткуваа лози мадхави, јутхика и јасмин, со чампака и бакула меѓу нив. Кришна забележа како белиот лотос и неговите златни прашници одговараат на боите на пролетната шума.

Во името атимукта Кришна најде збор што ги поврзува дрвото за кочии, венците од мадхави и стремежот за ослободување. Пчелите ги претстави како проверувачи што го одбираат најдобриот цвет за стрелите на љубовта. Една пчела, гледајќи го својот одраз крај другата во цветот, ја зеде сликата за соперничка и се откажа од медот. Кришна ѝ ги покажа на Радха и банановите плодови како насмевка на дрвото. Во последната слика пчелите заиграа во круг по лозите и се прибраа меѓу лотосите.

Извор: Говинда-лиламрита · глава 12 · стихови 43–78 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноОд летото до прагот на есента
Единствени IP адреси на оваа страница: —