Вринда им го покажа на Радха и Кришна местото за пролетниот празник. Сцената беше намирисана со агуру и украсена со цртежи. На неа стоеја златни садови со киновар, мошус и сандал и прскалки со скапоцени камчиња. При рака имаше топчиња со камфор, цветови и киновар, цветни стрели, бетел, венци и вода со мирис на цвет. Во златните чинии стоеја тенки садчиња од лак, толку кревки што можеше да ги отвори и здив.
Гопиите се качија на сцената со Кришна и посегнаа по прскалките. Радха и Кришна носеа бела облека и џвакаа бетел. Се гаѓаа со миризлива вода, а поетот ги опиша нивните погледи како стрели на љубовта. Сакхиите гледаа како струите ја навлажнуваат облеката и како Кришнините очи го следат движењето.
На гопиите им се разлабавија плетенките, а цветовите од косата паднаа. Боите и миризливиот прав ги држеа во превезите прибрани до појасот. Додека се тргаа од Кришнината вода, пееја досетливи песни и фрлаа цветни топчиња и прав. Радха и другите гопии Го прскаа Кришна со миризлива вода. Неговите цветни стрели беа на рамото, а флејтата Му беше прибрана во појасот.
Од Кришнината прскалка најнапред излезе една струја. Во воздухот се раздели на стотици, па на илјадници капки, додека на земјата како да се спушти цел дожд. Мирисливиот прав од лакуваните садчиња се расеа, а киноварот се прилепи на темните траги од мошус. Во очите на поетот тоа беа црвени цветови на златни лози околу кои се настаниле пчели.
Радха испрати црвена вода низ ситните отвори на прскалката. Капките на Кришниното тело Му дадоа изглед на сино небо со многу светли месечини. Кога миризливата вода падна врз правот од камфор, киновар и полен, тој се претвори во шарена паста. Боите се пренесоа на облеката на гопиите и полека го исполнија просторот над и околу нив.
Радха се радуваше на Кришнината близина, но покажуваше привидна лутина додека Го мачкаше со миризлива паста. Една гопија Го попрска од мал сад, а други Му пристапија од повеќе страни со боја. Кришна им возвраќаше, а на погледите и досетките одговараше со насмевка. Во последната споредба Тој беше темен облак врз кој одделни светкавици прскаат вода. Вринда го гледаше призорот како птица чатака што пие дожд.
Кога дружината стигна кај лулашката во облик на лотос, Кришна им даде знак на Вринда и Кундалата да ја земат прскалката од Радха. Таа за возврат Му ја извлече флејтата од појасот. Кундалата се насмеа и ги замоли да си ги вратат предметите. Кришна со десната рака ѝ ја подаде прскалката, а со левата ја зеде Мурали. Во размената ја допре Радхината дланка.
