Кришна ги поведе гопиите во Јамуна за да одморат од танцот. Едни стоеја на поплитко, а други влегоа подлабоко. Кришна ги испрска со вода, а тие Му возвратија со смеа. Се натпреваруваше час со една, час со неколку, час со сите. Се обложуваа и се препираа од шега, а никој не признаваше пораз.
Кришна спомна пчела што ноќе бара нектар во лотосите. Сакхиите разбраа дека зборовите имаат и друго значење и со превезите ги прикрија своите лица. Радха почувствува мали риби крај глуждовите и изненадено се приближи до Кришна. Некои сакхии си фрлаа лотоси, стебленца и вода. Поетот вели дека со таа игра го освоија вниманието на Кришна и оддалеку.
Потоа во кругови Го опколија Кришна и со дланките ја плескаа водата, правејќи музика. Кавираџ ја именува играта џала-мандука. Водата им ги разлабави косите, им ги изми колирот и сандаловата паста и им ги растури венците. Од пастата, вели поетот, темната Јамуна забеле како Ганга. Посебна чест за неа беше што Кришна и гопиите играа во нејзините води.
На брегот служителките им ги средија косите и им дадоа сува облека. Вринда ги поведе во златниот павилјон да одморат на цвеќиња во неговиот источен дел. Таа и нејзините помошнички донесоа плодови и кошници со облека, украси, мирисни пасти, колир и бои. На секоја кошница беше запишано името на оној за кого беше приготвена.
Кавираџ ги опишува Кришна, Радха и гопиите како месечината и нејзините фази. Месечината е една, но пред очите се јавува во различни облици. Во стиховите нивната приврзаност е мирисна паста, пријателството е нега, а солзите и треперењето се бои. Служителките ги украсуваа и со вистинските украси што ги донесоа.
Рупа Манџари и Вринда донесоа Ананга-гутика, Сидху-виласа, млечни ладу и сочни плодови. Откако вкуси од нив и ја исплакна устата, Кришна отиде со гопиите во храмот каде што веќе беше приготвено место за ноќниот одмор.
