← Приказни од Говинда-лиламрита
Говинда-лиламрита · глава 18 · стихови 54–98

Кришна како свештеник во храмот на Сонцето

Сариката Сукшмадхи јавува дека доаѓа Џатила. Кундалата Го доведува Кришна во облека на млад брахмана за да ја води Радхината служба на Сонцето, а Мадхумангала се вклучува во измамата.

Додадена:

Кришна облечен како свештеник, Радха и гопиите принесуваат цвеќиња во храмот на Сонцето додека Јатила ги набљудува
Уметничка илустрација на приказната

Додека играа, сариката Сукшмадхи долета со вест дека Џатила доаѓа од Враџа. Радха и Кришна бргу ја поведоа дружината во сеницата Кунџенара. Кундалата Го остави Кришна таму и ја придружуваше Радха до храмот на Сонцето. Џатила веќе ги чекаше и веднаш ја праша Радха зошто се задржала.

Кундалата ѝ кажа дека барала брахмана за обредот. На сите страни што ги посетила гопиите веќе ги повикале младите брахмани за свои потреби. Сепак, во близина имало еден ученик на Гарга Муни од Матхура, по име Вишва Шарма. Тој умеел да Му служи на Сонцето. Според нејзината приказна, го сретнал Кришна додека ги пасел кравите во Камјавана, па дошол да се капе во Аришта-кунда. Мадхумангала го одвратил да дојде, зашто очекувал остри зборови од Џатила.

Џатила сакаше веднаш да го повикаат. Кундалата рече дека младичот ја разгледува шумата и се колеба поради гласот што го слушнал за неа. Џатила ја испрати со Дхаништха да го придобијат со слатки и награда и рече дека може да го доведе и Мадхумангала. Двете се вратија со Кришна, облечен како учен брахмана, и со Мадхумангала. Џатила му оддаде почит. Тој ѝ посака синот да има многу крави, а снаата да биде благословена.

Преоблечениот Кришна ја праша Џатила како се вика нејзината снаа. Кога го слушна името Радха, се зачуди како да го слуша првпат и рече дека за Нејзината доблест се знаело и во Матхура. Потоа објасни дека Радха треба да го прифати како свештеник пред да започне службата. Рече дека не допира жени, па Ја упати да ја допре тревата куша и да ги повтори зборовите со кои го прифаќа Вишва Шарма.

Зборовите за обредот беа одбрани со двојна смисла. За Џатила, Радха го прифаќаше учениот свештеник и Му се поклонуваше на Сонцето, пријателот на лотосите што со сјајот ја растерува темнината. Во втората смисла блесокот и облеката упатуваа на Кришна. Така и понудата на вода за рацете и стапалата на златно облеченото Сонце можеше да се чуе како Радхино обраќање кон Кришна.

Мадхумангала изговори благослов. Ја упати Радха да принесе крави за да се доврши службата и да се намножи стадото. И неговите зборови играа со две значења. Истиот израз можеше да ја означи понудата на крави на Сонцето или посветувањето на сетилата на Кришна, господарот на говедарите. Џатила донесе слатки и златен прстен, но Кришна во улогата на посветен следбеник на Вишну рече дека љубовта на луѓето од Враџа Му е најголемата награда.

Џатила ѝ шепна нешто на Кундалата. Кундалата Му ја пренесе молбата на свештеникот да ја погледне Радхината дланка и да ѝ каже каква иднина Ја чека. Кришна побара да ја види оддалеку. Кога Кундалата ѝ ги испружи двете дланки на Радха пред Него, Тој затрепери и Му дојдоа солзи. Го прикри трепетот со вчудовиденост и рече дека белезите откриваат благодат како на самата божица на среќата. Каде и да живее Радха, таму, според Него, ќе има благосостојба.

Кришна го побара и името на синот на Џатила. Кога го погледна неговиот хороскоп, ѝ рече дека на синот му претстојат тешкотии, но Радхината доблест го штити од нив. Џатила се израдува и Му принесе два скапоцени прстени. Тогаш Субала пристигна со покана до Вишва Шарма и Мадхумангала. Кришна наводно ги чекал со овошје и млеко. Вишва Шарма одговори дека веќе е поканет кај Гарги, ќерката на Гарга, а Мадхумангала може да појде по храната.

Мадхумангала побара награда за својот благослов, па Џатила го симна златниот прстен од својот прст. Тој се зарадува, ја заврза храната во ткаенината и затанцува фалејќи ја. Потоа го убедуваше Кришна да ги прими двата прстени за Џатила да не остане со недовршен принос. Кришна повторно одби, а Мадхумангала со смеа ги зеде прстените. Џатила Му се поклони на свештеникот и Го покани да дојде во нејзиниот дом и повторно да служи во храмот.

Џатила се врати дома со Радха и Нејзините пријателки. На патот, Радха повеќепати се сврте како да сака да им каже нешто на Лалита и останатите. Погледот ѝ се враќаше кон Кришна додека Тој исчезнуваше од видикот. За поетот, Кришна е син лотос расцветан во месечината на нивната средба, кој сега овенува кога изгрева сонцето на разделбата.

Со Субала и Мадхумангала, Кришна се врати кај Своите другари. Тие дотрчаа и секој сакаше прв да Го прегрне. Му кажаа колку тешко ја поднеле разделбата, но и колку нежно им возвратил кога се вратил за половина миг, токму кога се подготвувале да Го побараат. Така завршуваат пладневните игри. Раскажувачот ги споредува со море и вели дека благодатта на Рупа Госвами до него донела само неколку капки.

Извор: Говинда-лиламрита · глава 18 · стихови 54–98 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноКришна ги повикува кравите дома
Единствени IP адреси на оваа страница: —