Ноќта ја обвиткала Враџа со тишина. Радха посакувала повторно да го види Кришна. Веста од Вринда останала во нејзиното срце. Средбата требало да биде во Говинда-стхали. Сакхиите биле подготвени да ја придружуваат. Тие внимателно ја уредувале облеката на Радха. Секој украс бил избран со мисла за патот. Нејзиниот копнеж се мешал со радосно очекување. Пријателките ја охрабрувале со нежни погледи. Наскоро можеле да тргнат кон шумата.
Поемата опишува два различни ноќни изгледа. Во светлите ноќи Радха носи бела облека. Бисерите и јасминот ја следат месечевата светлина. Во темните ноќи таа носи сина облека. Тогаш украсите ја следат длабочината на ноќта. Во оваа слика ја замислуваме во сина сари. Сакхиите внимаваат на секој мал детаљ. Ги смируваат и звуците на алките. Нејзините чекори стануваат лесни и тивки. Патувањето започнува со нивната грижлива помош.
Радха тргнала низ сенките на дрвјата. Пријателките оделе близу до Неа. Ветерот ги раздвижувал лисјата над патеката. Познатите гранки понекогаш изгледале поинаку во ноќта. Радха го барала својот правец. Се сетила на дрвото Вамшивата. Неговите гранки биле знак кон Јамуна. Со таа мисла продолжила напред. Во поетската слика Враџа го скратува растојанието. Срцето брза кон местото на средбата.
Пред нив се отворило Говинда-стхали. Јамуна го опкружувала со својата близина. Поетот го споредува со голем лотос. Неговите градини се како многубројни ливчиња. Во средината се наоѓа прекрасно засолниште. Накитените патеки водат кон брегот. Цветните лози ги обвиткуваат дрвјата. Гранките прават природен покрив. Радха и сакхиите ја разгледувале убавината. Сè ги потсетувало на Кришна.
Вринда веќе го украсила местото. Нејзините помошнички ги подготвиле потребните предмети. Таа внимателно погледнувала по патот. Тогаш ја видела Радха како пристигнува. Станала и радосно ѝ пристапила. Ја украсила со цветови халлака. Тие претходно биле носени од Кришна. Потоа ѝ ги покажала градините и засолништата. Радха се радувала на секој детаљ. Но најмногу сакала да го види Него.
Чекањето ја правело секоја минута подолга. Радха влегувала во цветниот куток и излегувала. Се свртувала кон патеката при секој шум. Понекогаш само лист паѓал од дрвото. За миг ѝ се чинело дека Кришна пристигнува. Потоа повторно ја прашувала Вринда за Него. Пријателките ја разбирале нејзината нетрпеливост. Тие останувале блиску со тивка грижа. Градината била подготвена за средбата. Сега и срцата чекале да се сретнат.
Во меѓувреме и Кришна тргнал кон шумата. Ја избрал патеката засенчена со дрвја. Неговиот чекор бил исполнет со желба за средба. Се прашувал дали Радха веќе пристигнала. Месечевата светлина ја допирала другата патека. Но Тој продолжил под познатите гранки. И Неговото срце го скратувало растојанието. Вринда наскоро Го забележала како доаѓа. Му пристапила со цветови карникара. Двете патеки конечно завршиле во истата градина.
Радха во меѓувреме замислила мала шега. Сакхиите ѝ помогнале да се сокрие. Во засолништето имало златни фигури со светилки. Радха застанала меѓу нивните блесоци. Понекогаш погледнувала дали Кришна доаѓа. Потоа повторно се повлекувала со насмевка. Кога Тој пристигнал, не ја видел веднаш. Ги прашал пријателките каде е нивната сакхија. Тие Му одговориле со игриви досетки. Наскоро целата градина се исполнила со смеа.
Кришна го препознал мирисот на Радха. Сакхиите се обидувале да ја продолжат шегата. Но Неговата желба да ја види растела. Вринда Му покажала знак со поглед. Тој влегол во осветленото засолниште. Златните блесоци го правеле барањето уште поигриво. Конечно Радха била пред Него. И двајцата ја почувствувале радоста на пристигнувањето. Кришна ја приближил Својата рака до нејзината. Долгото очекување се претворило во средба.
Ова е книжевно прераскажување на дваесет и првата глава. Ја следи подготовката, патувањето и повторната средба. Некои описи се замислена разработка на сцената. Текстот не е дословен превод на поемата. Изворната врска ја отвора соодветната глава. Во приказната пријателките го чуваат патот на Радха. Вринда ја подготвува убавината на местото. Кришна доаѓа со ист копнеж за блискост. Средбата ја поврзува грижата на сите нив. А шумата станува дом на споделената радост.