Јамуна блескала под светлата месечина. Лозите нежно се движеле на ветерот. Вринда ги пречекала Радха и Кришна. Нејзините помошнички го уредиле прекрасниот павилјон. За двајцата било подготвено цветно седиште. Мирисните гирланди ја дополнувале убавината. Свежата вода и ветреалата биле во близина. Од реката доаѓала пријатна свежина. Сакхиите се собрале околу саканата двојка. Ноќта станала почеток на нова песна.
Кришна ја погледнал шумата пред Себе. Ги видел Радха, реката и осветлените брегови. Во Неговото срце се јавила желба за игра. Нежно ја подигнал флејтата до усните. Мелодијата допрела до сите пријателки. Таа била повик да ја споделат убавината. Гопиите го слушнале Неговиот повик. Му одговориле со пеење на Неговите имиња. Звукот на гласовите се придружил на флејтата. Музиката ја соединила целата дружина.
Радха станала заедно со Кришна. Сакхиите и Вринда тргнале со Нив. Пред нив се отворале цветните патеки. Никој не брзал да стигне до крајот. Секој чекор откривал нешто ново. Една гранка го допирала отсјајот од месечината. Друга се наведнувала над тивката вода. Кришна потпевнувал додека чекорел. Пријателките ја продолжувале Неговата песна. Радха ја споделувала радоста на прошетката.
Дрвјата и лозите изгледале како да се будат. Ветерот ги раздвижувал нежните лисја. Цветовите го исполнувале воздухот со мирис. Кукавиците одговарале од зелените гранки. Пчелите го продолжувале своето тивко зуење. Пауните се раздвижиле меѓу дрвјата. Нивните пердуви ја примале ноќната светлина. Шумата била полна со движење и звук. Сакхиите забележувале различни мали убавини. И ги споделувале со Радха и Кришна.
Златниот сјај на Радха ја допирал светлината. Темниот сјај на Кришна се издвојувал меѓу лисјата. Поетот ги спојува овие бои со месечината. Шумата станува слика на нивната близина. Радха го погледнала Неговиот лик. Кришна го забележал нејзиниот насмеан поглед. Нивните чекори се усогласиле по патеката. Во близина се движеле сакхиите. Ниту една песна не била сама. Секој глас ја збогатувал радоста на другите.
Кришна им се обратил на шумските жители. Ги поздравил птиците и елените. Ги прашал дали се среќни. И лозите добиле Негово нежно внимание. Пчелите биле дел од истиот поздрав. Можеме да ја замислиме насмевката на Радха. Неговите зборови ја вклучувале целата шума. Ниту еден мал жител не бил без значење. Природата станувала блиска дружина. Прошетката добила уште потопол глас.
Гранките се нишале како раце во танц. Цветовите личеле на нежни прсти. Ветрот го водел нивното движење. Птиците ја исполнувале песната меѓу нив. Радха ги набљудувала цветните грмушки. Кришна ја следел со внимателен поглед. Патеката ги одвела до дрвјата ашока. На гранките се отворале мали цветни гроздови. Нивната убавина привлекла посебно внимание. Радха посакала да ја сподели со Него.
Таа внимателно избрала два грозда цветови. Нејзината рака се придвижила кон Кришна. Ги поставила како украси покрај Неговите уши. Цветовите го дополниле Неговиот прекрасен лик. Кришна ја примил нејзината нежна грижа. Сакхиите ја следеле сцената со радост. Во малиот гест имало големо внимание. Радха можела да Му дарува нешто од шумата. Тој можел да ја прими нејзината љубов. Двата цветни грозда станале дел од песната.
Потоа и Кришна посегнал по цветови. Посакал да ја украси Радха на ист начин. Таа игриво се обидела да ја води размената. Но овојпат Тој го довршил Својот дар. Нежно ги поставил цветовите покрај нејзините уши. Радха се насмевнала на Неговата досетка. Пријателките продолжиле да пеат со јасни гласови. Реката ја носела светлината покрај нив. И двајцата сега носеле дар од другиот. Прошетката продолжила со нова причина за радост.
Ова е книжевно прераскажување на дваесет и втората глава. Ја следи прошетката и размената на цветови. Дополнителните описи се замислена разработка. Текстот не е дословен превод на поемата. Изворната врска води до ноќните лили. Радха и Кришна ја споделуваат убавината на Враџа. Сакхиите ја придружуваат Нивната песна. Вринда се грижи за местото и дружината. Цветовите го чуваат споменот на нежните дарови. А Јамуна продолжува да тече под месечината.