← Приказни од Говинда-лиламрита
Говинда-лиламрита · глава 11 · стихови 21–50

Поетската игра на сакхиите

Лалита го отвора разговорот со двосмислена шега. Пријателките на Радха продолжуваат со слики од цвеќињата, шумата и Јамуна, а Кришна ги поттикнува со поглед.

Додадена:

Радха блеска меѓу своите сакхии, со Кришна во зелената градина на Враџа.
Уметничка илустрација на приказната

Лалита навидум зборуваше за Кундалата, но поетската шега беше за Радха. Во својата слика постави две светли месечеви траги покрај обележјата со кои се украсува Шива. Вишакха, насмевната, го продолжи споредувањето. Месечината на небото секогаш се менува, рече таа, додека месечините во нивната песна постојано се полни.

Чампакалата Го потсети Кришна на танцот врз качулките на Калија. Неговите лотосови раце, во нејзината досетка, сакаа да покажат дека можат да бидат подеднакво вешти како стапалата. Читра виде златна лоза околу темна тамала, а двата плода билва на лозата носеа траги од гранките на дрвото.

Тунгавидја ја претстави убавината на својата пријателка како шума во која влегол кралски слон. Мирисот на мошус и трагите што ги оставил во таа шума станаа дел од поетската слика. Индулекха го задржа слонот во својата песна и го смести во река што ја запишува неговата игра врз цветните пупки. Рангадеви пак замисли две златни грнчиња во кои Творецот засолнил скапоцени камења. Тие носеа белези од рацете што ги барале камењата.

Судеви и Чандрамукхи избраа калинки. Едната зборуваше за папагал кој се приближил до две зрели плодови, другата за темни пчели крај цветовите на истата лоза. Џјештха ги спореди Кришнините усни со свежи розови јаболка што ја примиле темната боја од Радхините очни капаци. Во нејзината поетска досетка Радхините заби беа папагали привлечени од плодот.

Канчаналата го насочи погледот кон лотосово стебло што се издига од езеро, со два златни цвета затворени под светлината на Радхиното лице. Мадхави го претвори целото споредување во обред, со олтар, садови, школка и свештеник кој сака да го привлече Кришниното срце. Васанти во веѓите на Радха виде лак, во погледите стрели, а во рацете врвци со кои богот на љубовта привлекува.

Вринда ја опиша Радха како Ганга од нектар во која Кришниното срце се движи како слон. Рацете ѝ беа лотосови стебленца. Во лицето, дланките и стапалата виде отворени лотоси, во кадриците темни пчели, а во насмевката воден крин. На крајот Кришнините знаци повторно ги охрабрија пријателките. Една по една, предводени од Лалита, тие се навратија на убавината на својата сакхија.

Извор: Говинда-лиламрита · глава 11 · стихови 21–50 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноЗнаците на Радхините дланки
Единствени IP адреси на оваа страница: —