← Приказни од Говинда-лиламрита
Говинда-лиламрита · глава 18 · стихови 1–23

Радха и Кришна ги охрабруваат птиците

Радха го зема папагалот на рака, а Кришна ја зема сариката. Двете птици прелетуваат од една дланка на друга и составуваат стихови во кои дури и изборот на слогови станува дел од играта.

Додадена:

Папагал на Радхината рака го доближува клунот до бисерот што ѝ виси од носот.
Уметничка илустрација на приказната

Радха го повика папагалот да слета на Нејзината рака и нежно го поттикна повторно да пее. Кришна така ја прими сариката. Радха посака папагалот да Го опее јунакот на говедарите, кој спокојно го подигна Говардхан. Кришна беше дојден крај Нејзиното езеро, со сјај на дождовен облак, и Таа Му ги припиша доблестите на цела ризница полна со скапоцени камења.

Му даде на птицата и други слики за песната. Кришна го избави Враџа од Ага, Бака и Шаката и од стравот на шумскиот пожар. Стапалата Му се засолниште за оние што Му се поклонуваат. На глуждовите Му ѕвонат ѕвончиња, а на рацете Му сјаат украси. Радха посака птицата да го запомни и Кришна кој игра во водата на Јамуна и ги претвора пештерите на Говардхан во Свои одаи.

Тогаш Кришна ја повика сариката да пее за Неговата возљубена. Нејзиниот лик ги восхитува лотосите, рече Тој, и Нејзините особини ја надминуваат гордоста на младите жени. Радха е како лебед во езерцето на Неговото срце. Поетот Ја нарекува кралица на Вриндаван и ја гледа како изворна божица на среќата. Љубовта ѝ е толку чиста и насочена кон Него, што дури и Непобедливиот ѝ се потчинува.

И самиот звук на стиховите стана дел од забавата. Една строфа за прегратката на Радха се потпира на звуците на Нејзиното име, ра и дха. Друга ги користи та и ра за песната на еребиците под големите дрвја крај Јамуна. Сариката тогаш полета на дланката на Радха, а папагалот слета кај Кришна. Од новите места повторно почнаа да пеат.

Папагалот ја повика сариката да ја опее светлата слава на Кришна. Во песната таа сјае како месечина, сандалово дрво, бели цветови од кунда и дијаманти. Кришнината темна убавина ги надминува тамалата, облакот и пчелата. Една строфа, изговорена со ра и са, ја насочи песната кон Кришна во раса и кон водата на Радха-кунда, каде што има лотоси, пчели и жерави. Потоа птицата се сети на звукот на Мурали, флејтата што ги привлекува сакхиите.

Кришна ја врати пофалбата кон Радха. Во песната Таа се ниша со Него во сеница што ја раздвижува ветре со мирис од лотосите на езерцето. Тој ја опиша радоста кога Радха доаѓа со пријателките и немирот кога Таа се повлекува. Кога ги прашува сакхиите каде е Радха, нивните прекори и погледи Му се мили и уште повеќе Го тераат да Ја побара.

Извор: Говинда-лиламрита · глава 18 · стихови 1–23 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноРадха и Кришна во веселата игра со коцки
Единствени IP адреси на оваа страница: —