Во домот на Нанда пристигнала Паурнамаси. Го сакала Кришна и сакала да Го види. Дворот бил полн со луѓе зафатени со утринската работа. Јашода станала штом ја забележала гостинката. Со почит ѝ посакала добредојде и ѝ се поклонила. Паурнамаси ја прегрнала и ја благословила. Прашала за неа, Нанда, Кришна и нивните крави. Јашода ѝ кажала дека сите се добро. Потоа заедно влегле во собата на Кришна. Тој сè уште лежел на Својата украсена постела.
Во дворот веќе се собирале Неговите пријатели. Дошле Субала, Шридама, Стокакришна и другите пастири. Баларама бил со нив. Го повикувале Кришна да стане и да тргнат кон кравите. Мадхумангал исто така се разбудил. Решил самиот да го разбуди Својот пријател. Но сè уште бил поспано несигурен на нозете. Влегол во собата и Го повикал да стане. Кришна го чул и се разбудил. Сепак, сонот уште Му ги отежнувал очите.
Јашода се наведнала над постелата и Го допрела. Го замолила да стане и да ѝ го покаже лицето. Му кажала дека кравите Го чекаат. Нанда веќе заминал кај нив, без да Му го наруши сонот. Таа сакала да Му го измие лицето. Тогаш ја забележала сината облека врз Него. Ја сметала за облека што му припаѓа на Баларама. Но поемата открива дека таа ѝ припаѓала на Радха. Јашода ја тргнала сината облека со својата рака. Кришна ја слушал со срамежлива загриженост.
Мадхумангал со шега се вмешал во разговорот. Пред Јашода зборувал за бурните игри на пријателите. Паурнамаси се насмевнала и го повикала Кришна да стане. Му кажала дека Неговиот брат и другарите чекаат надвор. Кришна се протегнал, проѕевнал и седнал на крајот од постелата. Ѝ оддал почит на Паурнамаси. Јашода Му ја собрала разлабавената темна коса. Со вода од златен сад Му ги измила очите. Потоа нежно Му го избришала лицето со својата престилка. Кришна излегол во дворот со Мадхумангал, држејќи ја флејтата.
Пријателите Го опкружиле со љубов. Некој Го фатил за рака, друг за крајот на облеката. Јашода Му рекла да се погрижи за телињата и кравите. Потоа требало брзо да се врати на појадок. На патот Мадхумангал ги забавувал другарите со слики за изгрејсонцето. Кришна влегол меѓу кравите со Баларама и Мадхумангал. Повторно и повторно ги повикувал по име. Меѓу нив биле Ганга, Годавари, Калинди и Јамуна. Неколку ги измолзел Самиот, а за другите се погрижиле момчињата. Со љубов ги почешал кравите и ги израдувал.
Во меѓувреме, во Јават се разбудила Мукхара. Бабата сакала да ја види својата внука Радха. Џатила ја замолила да ја подготви за обожување на Сонцето. И самата ја повикала Радха да стане и да се искапе. Мукхара влегла во собата, потсетувајќи ја дека е недела. Вишакха го слушнала повикот и брзо се подигнала. Заедно со Мукхара ја будела својата пријателка. Радха се будела, па повторно ја совладувал сонот. Рати Манџари ја искористила можноста да Ѝ ги послужи стапалата. На повторените повици Радха најпосле станала.
Тогаш Мукхара забележала жолта облека врз Радха. Претходната вечер истата ја видела кај Кришна. Загрижено побарала објаснување од Вишакха. Пријателката веднаш ја погледнала облеката. Потоа ѝ одговорила дека се мами од светлината. Рекла дека златните сончеви зраци влегуваат низ прозорецот. Според нејзиното објаснување, тие ја правеле сината облека златна. Во меѓувреме пристигнале Лалита и другите сакхии. Слугинките веќе чекале крај местото за капење. Утрото продолжило со нивната грижа за Радха.