Во домот на Нанда утрото започнувало рано. Јашода го гледала Кришна пред да излезе. Надвор се слушале движењето на стадото и другарите. За неа ова било време за грижа. Секој мал детаљ имал свое место.
Прво Го прегрнувала и Го хранела со мајчинска нежност. Потоа ја подготвувала Неговата облека за денот. Таа знаела дека наскоро ќе тргне во шумата. Не можела да ги следи сите Негови чекори таму. Затоа утрото ѝ било особено драго.
Јашода изговарала молитви за Неговата заштита. Го украсувала челото со знак на грижа. На рацете Му ставала заштитни украси. Нејзините движења биле внимателни и познати. Го подготвувала како секоја мајка свое дете.
Кришна можел да ја види нејзината загриженост. За неа Тој не бил далечен владетел. Бил син кому му треба ручек и добра облека. Бил син што излегува со пријателите. Нејзината љубов го исполнувала дворот.
„Нектарот на преданоста“ ја наведува оваа сцена. Таа го опишува мајчинскиот однос кон Кришна. Врската не се покажува со голем јавен настан. Се гледа во хранење, украсување и молитва. Такви дела го градат ритамот на домот.
Кога момчињата ќе го повикаат, време е да тргне. Јашода го гледа како им се придружува. Кравите полека го исполнуваат патот. Таа останува дома со сеќавањето на утрото. Секој подготвен украс ја придружува нејзината желба.
Денот минува, а мислите ѝ одат кон шумата. Таа знае дека Кришна е со Баларама и другарите. Сепак очите ѝ се враќаат на патот. Ги слуша звуците што стигнуваат оддалеку. Го чека познатиот повик на Неговата флејта.
Изворот го опишува и тоа нетрпеливо чекање. Кога ќе ѝ се стори дека Кришна доцни, Јашода излегува и повторно влегува во домот. Таа сака да Го види како се враќа. Утринската грижа продолжува и во вечерното очекување.
Во таа љубов има и радост и грижа. Едната не ја исклучува другата. Нејзината молитва не е замена за прегратката. Нејзиниот поглед кон патот не е недоверба. Сè е дел од мајчината блискост со Него.
Кога Кришна ќе се врати од пасиштето, домот повторно се исполнува со Неговиот глас. Утрешното утро ќе донесе слични задачи. Јашода повторно ќе ги изврши со љубов. Во повторувањето живее нејзината преданост.