← Приказни од Кришнахника-каумуди
Кришнахника-каумуди · Кави Карнапура · пракаша 6 · стихови 12–20

Белиот лотос на месечевата патека

На пат кон Кришна, на сакхиите месечевата светлина им личи на сребрени лијани. Патот ѝ се чини долг на Радха и таа остава дел од украсите и белиот лотос што го носи.

Додадена:

На месечевата патека Радха остава бел лотос, додека една сакхија застанува крај неа.
Уметничка илустрација на приказната

Радха и сакхиите го поминаа првиот дел од ноќта во своите домови. Потоа копнежот по Кришна ги поведе кон шумата. Јогамаја, вели поетот, остави ликови како нивни сенки. Блиските мислеа дека гопиите сè уште се дома и тие можеа да тргнат. Носеа ленено платно бело како месечина и украси од бисери што се движеа со чекорите. Мирисот на сандалово дрво се мешаше со мирисот на јасминот во косата. Долгите превези им ги засолнуваа очите. Додека минуваа, поетот ја споредува белината на патеките со ситен камфоров прав.

Сакаа да побрзаат, но украсите им тежеа и стапнуваа бавно. Понекогаш мрежата од месечеви зраци им се причинуваше како сребрени лијани. Посегнуваа со раце како да можат да се потпрат на светлината и да здивнат. Возбудата им ги запираше чекорите, а очите им се полнеа со радосни солзи. И кога затреперуваа, во месечината се гледаа нивните насмевки. Нивниот сјај толку се слеа со ноќта што, вели поетот, и месечината би ги помешала со сопствените зраци. Копнежот им беше како гласничка што им го посочува патот кон саканиот.

За Радха, патот до домот на Кришна како да стануваше сè подолг. Најблиските сакхии ѝ ги подадоа рацете, а таа продолжи уморна со бавни чекори. Најпрво го тргна од половината појасот од бели водни цветови. Потоа ги симна и белите украси од глуждовите. Додека одеше, го остави и белиот лотос со кој си играше. Од пунџата ослободи и дел од венчето од јасмин.

Извор: Кришнахника-каумуди · Кави Карнапура · пракаша 6 · стихови 12–20 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноКришна ги разладува уморните гопии
Единствени IP адреси на оваа страница: —