Една гопија посака цвет од нага-кешара. Ја испружи раката, но цветот беше надвор од нејзиниот дофат. Кришна ја поткрена со раката за да ѝ помогне. Таа затрепери и му рече на лукавиот со пауново перо да ја пушти, зашто не го сака тој цвет. Тој уште ја придржуваше. Таа Го погледна налутено, а сакхиите, со насмевка, најдоа зборови за таа необична случка. Кога Кришна со врвовите на ноктите направи шари на калинка, саканата го наведна лицето и испушти тивок здив. Кога разиграно принесе црвено ливче до усните, таа си го покри лицето. А кога Тој прегрна една расцветана лијана, таа ги прекрсти рацете и се преправаше дека е налутена.
Една сакхија зеде врвче од лијана со листови во различни бои. Со бели и жолти цветни ливчиња направи украс по примерот на Кришнините обетки во облик на макара. Друга одбра бели, жолти, зелени и црвеникави лисја. Разновидните листови блескаа како скапоцени камења. Од нив изработи флејта што личеше на онаа на Кришна. Се појави и украс за главата од цветови чампака. Од нага-кешара сакхиите направија и цветен појас.
Дружината потоа влезе во шумскиот предел Гришма-харша, чието име значи летна радост. Меѓу расцветаните шириша, патали и кутаџа, Кришна и гопиите здивнаа под едно расцутено дрво крај брегот. Ветрот од шумата го носеше мирисот на патали и им ги раздвижуваше краевите на облеката. Нежните цветови на шириша личеа на свежи лепези. Кога го видоа брегот на Јамуна, кој блескаше како да е украсен со камења, посакаа да си играат во водата. Кришна ја почувствува нивната желба. Со нив поседе уште еден миг во колибата крај брегот и помисли како ќе си играат во реката.
Поетот ја прикажува Јамуна како ги оддалечува страшните водни суштества за да ги прими, како што човек ја отстранува зависта од својот ум. Песокот блескаше како месечина, а зеленилото во водата личеше на лијани од скапоцени камења. Малите риби се појавуваа меѓу брановите како брзи погледи на реката. Со брановите како раздвижени раце и со повеќегласниот повик на птиците, Јамуна како со љубов да ги канеше да седнат крај неа. Млади лебеди ги раздвижуваа белите крилја како лепези над уморната дружина. Чистата вода се простираше во различни длабочини, а дното беше без кал. Други водни птици ги раширија крилјата во височина. Над реката изгледаа како натстрешница без столбови што го засенува сонцето. На песокливиот дел среде водата имаше зелена шумичка со лијани. Таму се движеа елени, се слушаа птици, а од двете страни ситните бранови го придружуваа движењето на лебедите, чапјите и жеравите. Во летната шумичка Вринда донесе храна, пијалак и облека за дружината. Таму веќе беше подготвено и место за одмор, со блескави лотосови украси, нова мека постела и перници.
