← Приказни од Кришнахника-каумуди
Кришнахника-каумуди · Кави Карнапура · пракаша 4 · стихови 152–190

Пчелите го откриваат Кришна меѓу лотосите

По играта со лотоси, Кришна се нурнува и ги остава гопиите да Го бараат. Тие го стеснуваат кругот, но дури зуењето на пчелите им го открива Неговото скривалиште.

Додадена:

Радха и сакхиите го здогледуваат насмеаниот Кришна меѓу расцветаните лотоси во Јамуна.
Уметничка илустрација на приказната

Кога запре прскањето со вода, во Јамуна започна нова игра. Овој пат Радха и Кришна си подаваа и си фрлаа лотоси. Сакхиите набраа свежи цветови и ѝ ги дадоа на Радха. Таа ги фрлаше кон градите на Кришна, а Тој ги фаќаше со раката и ѝ ги враќаше со насмевка. Лотосот како да стануваше поубав секојпат кога минуваше низ нивните раце. Пчелите му го следеа мирисот, прелетувајќи од едната на другата страна. Радха веќе се задишуваше од играта, а сепак сакаше таа да продолжи. Една пчела ѝ пријде до лицето и една рипка до стапалото во истиот миг. Радха се приближи до Кришна. Сакхиите се собраа наоколу и за шега ги засипаа и двајцата со лотоси. Радха и Кришна одговорија со лисја и со долги лотосови стебленца. И водните птици се раздвижија, како да навиваат за Кришна. Радха Му стави свиткано лотосово стебленце околу вратот.

Кришна предложи нова игра. Радха ќе остане во средината, сакхиите ќе направат круг, а Тој ќе се нурне и тие ќе се обидат да Го најдат. Кога се наместија, Кришна се нурна на нивни очи. Гопиите се фатија за раце и почнаа постепено да го стеснуваат кругот. Се приближија една до друга и со дланките ја раздвижуваа водата. Стигнаа сосема блиску до Радха, а Кришна никаде не се појавуваше. Сите застанаа и се насмеаја. Радха ги праша која од нив Му оставила простор да излезе. Секоја одговори дека таа не Му направила премин. Сакхиите ја задеваа Радха дека Кришна сигурно побегнал од страв пред неа. Ѝ рекоа дека најдобро знае каде е саканиот и можеби токму таа го крие. Радха се зачуди и погледна на сите страни. Иако разделбата беше куса како миг, во неа веќе се јави копнеж.

Тогаш од густите лотоси се слушна собрано зуење. Поетот вели дека пчелите како со глас да кажале каде разиграниот Кришна се засолнил. Гопиите брзо го опколија скривалиштето и повторно го затворија кругот. Кришна ги погледна со нежност и ги праша зошто толку многу од нив опколуваат еден човек меѓу лотосите. Ги задеваше дека веќе изгубиле, а сепак повторно бараат игра. Тие, пак, со смеа Му одвратија дека Тој ја напуштил играта со лотоси и затоа токму тие Го победиле. Го прашаа по кој пат успеал да излезе, преправајќи се дека само ќе се нурне. Една рече дека ако не сака да им каже, Кришна сигурно веќе им се пожалил на лотосите. Една гопија потсети дека Кришна бил сам, а тие биле многу. Кришна ја повика крај себе и ја пофали што Го разбрала.

Ја украси со парчиња од семените чашки на лотосите, со нежни лисја крај ушите и со цветни прашници во кадриците. Од водно зеленило ѝ направи појас, од лотосови стебленца ѓердан, а на образите ѝ стави лотосов полен. Сакхиите плеснаа по водата со дланките. Звукот им послужи како барабан со кој ја прославија својата победа. На крај се уморија, а играта сè уште им беше мила. Кога ги виде дека сакаат да излезат, Јамуна во песната се растажи. Во лицата на гопиите се огледуваше свежината на лотосите, а во погледите убавината на сините цветови. Поетот ја опишува таа размена на убавина како знак на блискоста меѓу Јамуна и гопиите.

Извор: Кришнахника-каумуди · Кави Карнапура · пракаша 4 · стихови 152–190 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноРадха и тилакот во облик на месечина
Единствени IP адреси на оваа страница: —