Кришна ја зеде Радха за рака и ѝ ја покажа својата градина. Одеа меѓу свежите дрвја и запираа покрај светкавите подножја во нивната сенка. Се движеа полека низ шумата, каде што се слушаа пчели. Насмевките на Радха и Кришна како да ја правеа уште посветла месечината. Кришна ѝ ги покажа еленките собрани крај дрвјата и лијаните. Тие останаа будни, како да сакаат да ја видат Радха додека минува. Меѓу гранките не заспиваа ни птиците. Кришна се насмевна на нивната љубопитност за игрите на Радха.
Ѝ покажа лијани како блиски придружнички, подготвени повторно и повторно да ѝ принесат нежни лисја и цветови. Меѓу цветните шумички зуеја пчели. Кришна ѝ рече дека тие места се удостоиле со среќа каква што нема ни во нејзиниот дом. Снопчиња месечина продираа низ густите гранки. Ветрот ги нишаше сенките како сито, низ кое за Радха се просејува сјајот на шумата. Кришна ѝ зборуваше тивко додека ја обиколуваа градината. Кога заврши прошетката, стигнаа до павилјонот обвиен со лијани мадхави.
Вринда веќе постелила свила врз блескава камена подлога и наредила кристални чаши. Во јасната светлина тие се лелеа како дел од месечината. Донесе закуски и кристален бокал со мирислива медовина. Бокалот беше обвиткан со свила и на грлото украсен со венец од цвеќиња. Од мирисот се собраа и пчели. Кога Кришна виде што подготвила Вринда, ја зеде Радха за рака и седна со неа на блескавото камено седиште. Сакхиите се наредија околу нив. Во белата месечина сакхиите изгледаа како и самата светлина да добила облик. Темниот Кришна крај златната Радха му личеше на поетот на облак покрај светкава молња. Меѓу присутните се мешаа срамежливост, радост и нетрпение. Секое чувство добиваше свое време додека се собираа крај Радха и Кришна.
Вринда на секого му стави венец што самата го нанижала од различни цветови. Меѓу венците весело летаа пчели. Од агарово дрво се креваше мирислив чад, помешан со мирисот на камфор. Како на знак од Вринда, дрвјата пуштија цветови токму кога почнуваше веселбата. Пчелите меѓу јасмините зуеја како далечно ехо од школка. Цветните лијани се нишаа како танчарки на кои ветрот им ги покажува чекорите.
