Сакхиите со очи како на срни се впуштиле во силниот тек на таа ноќна сладост, понесени од медената напивка. Некои запеале тивко, а други со гестови ја покажувале смислата на песната. Така сите ја исполниле намерата на богот на љубовта, чии стрели се цветови. Со таа слика завршува ноќната лила.
Во завршниот збор, авторот се именува како Парамананда Дас, син на Шивананда. Откако ја спознал возвишената лила со медената напивка, му дал завршница на делото.
Завршниот збор го напишал по упатство на дружината на сакхиите. Тие ноќе ги гледале чудесните лили на Радха и Мадхава, додека обајцата биле понесени од напивката.
Шивананда Сена, од родот Амбуштха, бил исполнет со милоста на Шри Гауранга. На земјата, во друштво на благочестивите, секогаш го гледал Гаура. Неговиот син Кави Карнапура, истакнат меѓу учителите што го познаваат духовниот вкус, ја составил поемата позната како Шри Кришнахника-каумуди.
Во завршниот запис стои дека тука завршува шестиот пракаша од Шри Кришнахника-каумуди. Последната формула го објавува крајот на целото славно дело.
