← Приказни од Лалита-мадхава
Лалита-мадхава · чин 4 · стихови 32–34 и придружен дијалог

Џатила и двајцата Абхиманју

Џатила слуша дека Мадхава ќе дојде преправен во Абхиманју. Прво го обвинува сопствениот син, а потоа го пречекува преправениот Мадхава. Во гледалиштето, споменот на Гокула повторно го разгорува копнежот на Кришна.

Додадена:

На самрак, Џатила ја повикува Радха да појде со Мадхава, кого го зема за својот син Абхиманју.
Уметничка илустрација на приказната

На сцената влегува Абхиманју. Сака да земе злато од дома за да купи триста млади крави, па прашува каде е мајка му. Џатила во меѓувреме го начула шепотењето на птицата шари со папагалот. Чула дека Мадхава, преправен во Абхиманју, сега ќе ѝ се доближи до куќата. Оддалеку го здогледува Абхиманју на вратата. Уверена дека тоа е престорениот Мадхава, тргнува да донесе луѓе чие сведоштво ќе се слушне. Абхиманју ја бара Вишакха. Лалита знае дека птицата шари ѝ пренела порака и дека Вишакха отишла за да Го упати Кришна наваму. Лалита се прави засрамена. Тивко му вели дека Вишакха ја нема.

Џатила се враќа со Гарги, Бхарунда и Кундалата. Ја повикува Кундалата да види како се однесува нејзината пријателка. Кундалата го наведнува лицето и ја моли судбината за заштита. Бхарунда бара Гарги да погледне. Таа тврди дека угодниот Кришна очигледно станал самиот Абхиманју и дека Џатила зборува вистина. Џатила се радува што, како што мисли, конечно ја убедила Гарги. Ја повикува да застане напред. Му приоѓа на синот одзади и го повлекува за рака. Го нарекува заводник и крадец во туѓи домови, прашувајќи како тој очекува да го признае за син. Абхиманју си го покрива лицето од срам и се свртува. Џатила го тера да ја погледне, велејќи дека неговите вештини нема да му помогнат. Тој сака да си оди. Џатила се стрчува и го зграпчува за крајот на облеката. Го прашува каде бега кога веќе го фатила. Абхиманју засрамен ѝ вели на Бхарунда дека во мајка му како да влегол дух. Џатила конечно му го здогледува лицето. Сфаќа дека тоа е нејзиниот син, кој се вратил од пат, и заминува засрамена, удирајќи се по градите. Бхарунда сега вели дека мајка му се збунила кога го заменила со Мадхава. Абхиманју се насмевнува. Кундалата со иронија ја нарекува Радха среќна што добила толку внимателна, вистинољубива и нежна свекрва. Трите жени заминуваат да раскажат за чудната изведба на Џатила.

Абхиманју бара Лалита да ја доведе госпоѓата, бидејќи се брза. Таа излегува и се враќа со одговор дека госпоѓата се срами да му излезе пред очи. Абхиманју решава сам да го земе златото од ковчежето. Во гледалиштето, Кришна му кажува на Уддхава дека изведувачите Му дозволуваат повторно да ја доживее радоста што веќе ја познава. На сцената, Вринда ја повикува Лалита брзо да избега. Вели дека Абхиманју се враќа налутен. Лалита погледнува и забележува дека погледот му изгледа страшен, но навестува нешто слатко. Претпоставува дека тоа е Мадхава во ликот на Абхиманју. Вринда се радува на остроумноста на Радхините пријателки и ѝ ги покажува подробностите на преправањето. Кожата ја има истата пригасена боја како облак на самрак. Носот, длабоките очи, нерамниот од и облеката со боја на цвет од карира се како кај Абхиманју. Дури и под тоа преправање Вринда забележува еден израз што ја оддава светлината на вистинскиот лик на Мадхава.

Мадхава влегува во облеката на Абхиманју. Тој копнее повторно да го впие сјајот на Радхиното лице кога Таа се врти настрана од срам, со згрчени веѓи. Ја прашува Лалита каде е нејзината пријателка, лекот за Неговиот живот. Лалита веднаш ја повикува Радха. Радха влегува со срамежлива насмевка. Во себе вели дека нешто што претходно ѝ било непријатно сега може да ја израдува, ако го прифати саканиот. Ја спомнува Гаури и отровот прифатен од Шива. Мадхава ѝ вели на Лалита дека чувствува како во дланките да Му паднало цело богатство. Лалита веднаш се прашува дали Џатила ќе Му го попречи патот.

Џатила се појавува радосна. Ја фали снаата што овојпат разумно се покажала пред нејзиниот син. Сите покажуваат возбуда. Џатила му се обраќа на човекот што го зема за Абхиманју и вели дека на самрак очите не ѝ се отвораат како што треба. Мадхава со насмевка ѝ ветува сурма. Во Неговата досетка од неа погледот ќе ѝ се исполни со мрак. Кришна во гледалиштето тивко се смее. Му вели на Уддхава дека сега и тој зачекорил на брегот на океанот од слатките игри на Гокула. Џатила прашува зошто ја повикал. Вринда објаснува дека бара дозвола да ѝ оддаде почит на божицата Гомангала, која се служи во самрак. Мадхава ѝ вели дека нејзината снаа не сака да појде со Него до подножјето на светото дрво. Џатила ја повикува Радха да го послуша зборот на постарата и брзо да појде со човекот што таа го смета за Нејзиниот сопруг. Радха во себе ѝ се чуди на судбината. Гласно бара Лалита да објасни дека не се чувствува добро. Џатила останува на зборот и во својата заповед се колне во сопствената глава. Мадхава најавува бдеење во шумичката. Ја моли Лалита да донесе сандалова паста и мириси за принесување и заминува со жените.

Во гледалиштето, Кришна ѝ се поклонува на Паурнамаси. Му се разгорела болката и Тој веќе тешко се прибира. Ја прашува што да прави. Паурнамаси во себе решава дека по првата можност, што веќе поминала, преостанува Чандравали. Ќе појде во Кундина под изговор дека патува во домот на Сандипани. Кришна дава дозвола да ја јавне кобилата. Сите излегуваат и со тоа завршува четвртиот чин.

Извор: Лалита-мадхава · чин 4 · стихови 32–34 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноПисмото на Чандравали до Мукунда
Единствени IP адреси на оваа страница: —