← Приказни од Лалита-мадхава
Лалита-мадхава · чин 1 · стихови 1–6 и придружен дијалог

Гопишвара и претставата крај Радха-кунда

На почетокот на празникот на светилките, водителот треба да ја изведе „Лалита-мадхава“ пред собраните ваишнави крај Радха-кунда. Тој го раскажува сонот во кој Гопишвара му ја доверил задачата и бара благослов за претставата.

Додадена:

Водителот со склопени дланки пред собраните ваишнави крај светилките на Радха-кунда.
Уметничка илустрација на приказната

Драмата се отвора со почит кон Шри Кришна Чаитанја, наречен Месечина. Во првиот благослов славата на Мукунда е полна месечина. Сите Негови пријатели, како чакори жедни за месечина, се радуваат на нејзиниот сјај. За убавиците на непријателите на боговите таа носи тага. Поетот ја доловува со чакраваките и лотосите што ја чувствуваат ноќта. Со таа слика публиката ја добива првата желба за радост од славата на Мукунда.

Вториот благослов му се поклонува на Кришна како на густ темен облак. Тој ги попрскува сите осум страни на светот, кои поетот ги замислува како девојки, и ги украсува нежните лози со нови листови. Во Неговите широки гради блеска и ќерката на Сонцето, а песната го поврзува тој темен облак и со сјајниот облик на месечината.

По благословите водителот се огледува наоколу и ја прекинува свечената реч за да каже зошто е таму. Во сон му се јавил Оној што носи полумесечина на главата. Во Вриндаван е познат како Гопишвара. Водителот го поврзува со шумските сеници и со брегот на Брахма-кунда, каде што блескаат големи лотоси. Гопишвара му дал налог за почетокот на празникот на светилките, кога верниците доаѓаат да Го почитуваат Говардхан. Ваишнавите веќе се собрале крај Радха-кунда, источно од храмот на Мадхави и Мадхава. Пред нив водителот сака да го изведе своето дело „Лалита-мадхава“.

Пред да почне, тој Го повикува Синот на Шачи. Како месечина што расте и ја растура темнината, Синот на Шачи го излева нектарот на Својата љубов на земјата и ги привлекува срцата. Од просторот над сцената доаѓа прашање како водителот се осмелил да преземе толку смело дело. Го признава ризикот. Пред толку достојна публика и под тежината на налогот на својот учител, тој има засолниште во милоста на Оној што им дава радост на луѓето кои Му се предаваат.

Кога повторно погледнува напред, водителот им се обраќа на ваишнавите како на пчели што се собираат кај лотосовите стапала на Кришна. Ја бара нивната наклоност и објаснува дека токму потпирањето на нивната милост му дава храброст. Чистите бхагавати умеат и во куп недостатоци да најдат доблести. Тој ги споредува со нежните светила што ја украсуваат ноќта без да ја опечат. Ги крева склопените дланки до главата. Последниот благослов го упатува кон целосниот учител на светот. Стихот Го опишува како третиот од мудреците на чело со Санака, Кој некогаш ја поучувал патеката на парамахамсите и сега им ја предава на преданиците тајната на бхакти-раса.

Извор: Лалита-мадхава · чин 1 · стихови 1–6 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноПаурнамаси влегува на сцената
Единствени IP адреси на оваа страница: —