Паурнамаси Му рече на Кришна: „Јашода Ти приредува нов абхишек со млекото што ѝ потече од мајчините гради, слатко од нејзината љубов.“ — Тоа ги измива сите шари во облик на листови што ги носиш, нанесени со густа боја од планински минерали, и сиот мирислив прав. Кундалата шеговито се насмевна. „Кришна, напиј се од нектарот на млекото на царицата. Се измори од многуте игри низ сениците.“ Со зборот за многуте игри, таа алудираше и на игрите со девојките. Јашода праша: „Чедо, зошто се смееш? Погледни, Кришна сè уште е во детството. Што лошо има во тоа да пие мајчино млеко?“
— Почитувана, царицата ја кажува вистината. Денес Тој играше маха-раса во круг со младите — рече Кундалата. — Почитувана, што е тоа маха-раса? — праша Јашода. Кришна засрамено ја погледна Кундалата со намуртени веѓи. Паурнамаси се насмевна. „Господарке на пастирките, тоа е посебен вид грациозен танц.“ Кундалата рече настрана: „Птицата чакори е затворена во кафез и долго гори од жед.“ — Господару на ѕвездите, протегни го зракот кон сеницата со вањџула. Со истите зборови таа Го повика Кришна да зачекори кон сеницата.
Тогаш од зад сцената се слушна повик. — Сине, душата ми гори од голема жештина, зашто не го гледам Твоето лице како месечина. — Дојди брзо и дај ми ја свежината на Твојата прегратка, како свежината на сандаловото дрво. Кришна рече: „Напред стои Мојот мил татко, кој Ми посакува добро. Да одам да го израдувам.“ Кришна замина, опкружен од Јашода и другите.
