← Приказни од Лалита-мадхава
Лалита-мадхава · чин 9 · стихови 9–21 и придружен дијалог

Светлината на Каустубха и гласот на папагалот

Во Новиот Вриндаван, папагалот ја прекинува средбата на Радха и Кришна. Додека ја бара Радха, Кришна со светлината на Каустубха осветлува слика во пештерата.

Додадена:

Радха и Кришна го гледаат брегот на Калинди, осветлен од скапоцениот камен Каустубха.
Уметничка илустрација на приказната

Кришна влегол со Радха во Новиот Вриндаван. Во овој дел од драмата, Сукантхи ја нарекува Радха Сатјабхама. Кришна ѝ зборувал за радоста што ја чувствувал крај неа. Го споредил мирисот на нејзиното лице со лотос, гласот со песната на кукавица, а свежината на нејзиното тело со сандалово дрво. Кога се огледал, забележал дека белите водни лилјани се отвориле и дека ѕвездите го губат сјајот. По тие знаци препознал дека на исток изгрева месечината. Нава-Вринда пристапила и го опишала нејзиниот сјај, кој постепено ја растерувал темнината.

Кришна го слушнал гласот на птицата чакравака, која тагувала поради разделбата со својата другарка. Му се обратил на скапоцениот камен Каустубха како на пријател и го замолил да ги рашири своите зраци. Радха погледнала со љубопитност. Кришна ѝ го покажал другиот брег на Калинди, каде што светлината на каменот ја потиснала темнината. Во Неговиот опис, птицата помислила дека настапил ден и повторно ѝ се приближила на својата другарка. Сукантхи ги здогледала заедно и се засолнила зад ползавците за да ги набљудува.

Нава-Вринда ги споредила очите на Радха со месечеви камења што се оросуваат кога ќе изгрее месечината на Кришниното лице. Радха се зачудила што во езерцето гледа отворени лотоси среде ноќ. Кришна ѝ покажал дека пред неа има површина од проѕирен кристал што личи на езерце. Лотосите биле од рубини и затоа изгледале отворени и дење и ноќе. Однадвор се слушнал почетокот на еден стих за расцветаната мадхави во Вриндаван. Кришна помислил дека се приближува кралицата и предложил сите да се тргнат. Додека се разотидувале, гласот го довршил стихот.

Сукантхи го препознала папагалот што претходно бил кај Мадхумангала и му го припишала прекинот. Потоа ја следела Радха во пештерата. Радха се вознемирила кога чула дека некој влегува, а Сукантхи ја смирила со својот глас. Кога ја прашала зошто облеката ѝ е мокра, Радха одговорила дека се лизнала во вода што ја зела за цврста почва. Сукантхи ѝ ги понудила украсите што ги испратила Мадхави. Радха забележала слика на каменот и ја замолила да најде светлина. Додека Сукантхи излегувала, Радха решила да ја смени мократа облека.

Кришна го прашал Мадхумангала каде одлетал папагалот. Пријателот му покажал кон дрвото од калинка. Кришна тргнал да ја бара Радха и го прашал ветрето од Малаја каде се наоѓа. Мадхумангала го замолил да зборува потивко. На работ на шумата Кришна ѝ се обратил на една срна. Нејзините разиграни очи му дале повод да помисли дека ја видела Радха. Кај калинката ја продолжил потрагата со прашање за саканата со очи како на срна. Папагалот му го повторил прашањето, а Мадхумангала се пошегувал дека со тоа веќе добил одговор.

Сукантхи се приближила и рекла дека го слушнала разговорот. Се заканила дека на кралицата ќе ѝ раскаже и што видела. За да ја одврати, Кришна ѝ понудил врвно мајсторство во музиката. Таа одговорила дека по милоста на кралицата и пејачките на Рудрани веќе ѝ оддаваат почит. Наместо наградата побарала светлината на Каустубха да ја открие сликата што една драга господарка сакала да ја види. Кришна со насмевка го пофалил каменот што ја исполнувал и Неговата неизречена желба. Мадхумангала извикал дека во пештерата станало посветло отколку напладне.

Кога се појавила Радха во облеката што ја добила, Кришна ја помешал со кралицата. Радха исто така помислила дека кралицата влегла во пештерата, па се скрила. Сукантхи ја разбрала забуната. Со насмевка Радха ѝ дала знак да ја продолжи шегата. Сукантхи му пренела на Мадхумангала дека кралицата наводно ќе го задржи под стража. Тој се уплашил, а Кришна се зачудил што кралицата, која ја сметал за трпелива, би реагирала така. Размислил дека и трпеливата земја понекогаш силно се тресе.

Сукантхи решила да ја каже вистината и открила дека пред нив била Сатјабхама. Мадхумангала веднаш се вратил на шегите, овојпат на сметка на нејзиното име, кое упатува на пријатен глас. Кришна ѝ пристапил на Радха и ја замолил за милост, обраќајќи ѝ се како на кралица. Таа со насмевка го продолжила разговорот и му рекла да погледне, зашто пред него има човечко суштество. Кришна се развеселил и ја повикал да се приближи за заедно да ја погледнат сликата.

Извор: Лалита-мадхава · чин 9 · стихови 9–21 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноРадха и Кришна ги гледаат насликаните лили на Враџа
Единствени IP адреси на оваа страница: —