← Приказни од Лалита-мадхава
Лалита-мадхава · чин 9 · стихови 22–40 и придружен дијалог

Радха и Кришна ги гледаат насликаните лили на Враџа

Во пештерата на Новиот Вриндаван, Нава-Вринда им ги покажува на Радха и Кришна насликаните спомени од Враџа, од прославата на Нанда до подигањето на Говардхана.

Додадена:

Нава-Вринда им ја покажува на Радха и Кришна сликата на Јашода како мати јогурт.
Уметничка илустрација на приказната

Радха му се приближила на Кришна за да ја разгледаат сликата во пештерата на Новиот Вриндаван. Таа се запрашала дали делото е на учителот на Нава-Вринда. Нава-Вринда влегла и ѝ го привлекла вниманието кон редоследот на насликаните лили. Мадхумангала ја препознал првата сцена. Тоа била прославата на Нанда. Сликата ги прикажувала жителите на Враџа како расфрлаат свеж путер и го гледаат детето. Нава-Вринда ја опишала нивната љубов како нешто што се чувствувало и во срцето и во нивните постапки.

Потоа со прст ѝ ја покажала Путана. Во стихот на Нава-Вринда, Путана била како ѓердан од зелен скапоцен камен околу вратот на Хари. Кришна ја забележал и скршената кола на која стоеле садови. Се сетил дека како дете ја скршил со прстите на стапалото и дека родителите му биле вознемирени. Нава-Вринда ја препознала и сцената со Тринаварта. Кришна се сетил како сурово постапил демонот-виор и како со темнината ги затворил и очите и надежта на блиските.

Мадхумангала ја посочил Јашода. Господарката на Гокула самата почнала да мати. Радха ѝ се поклонила со зборови и се насолзила. Кришна се сетил на Своите детски палавости и на мајчината љубов што ја гледал во Јашода. Рекол дека срцето му се топи при глетката, како жртвениот путер што се топи на огнот. Нава-Вринда прочитала стих што нејзиниот учител го запишал крај сликата. Во него, Мукунда ги врзува суштествата на трите света со трите гуни, а Јашода го врзува Него со тенки јажиња.

Мадхумангала ја препознал следната сцена по двете паднати дрвја арџуна. Нава-Вринда прашала зошто двете небесни суштества заминале, а детето останало врзано за аванот. Со солзи во очите, Кришна зборувал за тежината на врската што ја создала мајчината љубов. Тој што ослободува и од најцврстите окови рекол дека ни Самиот не може да ја разврзе таа врска. Кога Нава-Вринда ги спомнала телињата и другарите, Кришна се свртел кон Радха. Ѝ рекол колку копнее по деновите поминати со другарите на брегот додека ги паселе телињата. Нава-Вринда им оддала почит на гопиите и кравите, сеќавајќи се на љубовта со која Хари го примал нивното млеко како дете.

Кришна ѝ ја покажал на Радха и огромната форма на Агхасура, која личела на планинска пештера. Ја спомнал отворената уста низ која влегле момчињата и низ која подоцна минувал ветерот. Нава-Вринда потоа го посочила четириликиот Брахма, кој го славел Кришна со суштината на четирите Веди. Мадхумангала се развеселил штом ја здогледал Талавана, мирисната шума на палмите. Нава-Вринда му се обратила на Баларама, кој го поразил Дхенука и ги соборил високите палми. Кришна го покажал местото кај банјановото дрво каде што Баларама ја покажал својата сила против Праламба. Нава-Вринда насамо се запрашала дали Кришна ја прескокнал сцената со Калија затоа што ја забележал тагата на Радха. Кришна потоа ја препознал шумата од мунџа и се сетил како исплашените жители на Враџа го опкружиле кога го виделе шумскиот пожар.

На следната слика Нава-Вринда го препознала местото каде што Кришна ги зел облеките на гопиите. Кришна ја прашал Радха која е девојката зад Вишакха, со споени дланки над главата. Радха се засрамила, зашто почувствувала дека Тој веќе ја препознал на сликата и само ја задева. Таа предложила дека можеби е Падма. Кришна ѝ посочил дека девојката за која прашува е лево од Падма. Радха го замолила да престане да се фали, а Кришна се сетил на нејзиниот израз во тој миг, во кој се мешале насмевка, солзи и намуртеност.

Радха ги забележала и жените со садови на главите. Нава-Вринда ги препознала како сопругите на брахманите што принесувале жртва. Кришна се сетил на една жена која од силна возбуда се обидувала да ги сокрие насмевката и погледот. Мадхумангала, пак, прашал дали Кришна се сеќава на разновидната храна што ја донеле жените. Потоа Нава-Вринда го покажала подигањето на Говардхана. Радха рекла дека срцата на гопиите биле поделени. Стравувале поради тежината на ридот, а дење и ноќе ги радувал погледот кон нивниот сакан. Нава-Вринда го прочитала и стихот крај ридот. Во него, Говардхана едвај забележливо се помрднува, исплашените пастири почнуваат да се молат, а Кришна ја наведнува главата кога пред себе го гледа насмеаниот Баларама.

Извор: Лалита-мадхава · чин 9 · стихови 22–40 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноФлејтата пред насликаниот раса-танц
Единствени IP адреси на оваа страница: —