← Приказни од Лалита-мадхава
Лалита-мадхава · чин 8 · стихови 34–40 и придружен дијалог

Кришна и одразот во сафирниот павилјон

Додека бере цветови за Радха, Кришна го здогледува Својот одраз и посакува да ја доживее таа убавина како неа. Кога Чандравали доаѓа со Радхините украси, Нава-Вринда Му испраќа стих за да ја препознае.

Додадена:

Кришна со гранче јасмин го гледа Својот одраз во сафирниот павилјон.
Уметничка илустрација на приказната

Кришна ѝ рекол на Радха дека ќе набере цветови од атимукта и малати. Сакал да ги спои во необичен украс за глава, како што научил додека ги изучувал уметностите кај Својот учител. Се оддалечил барајќи цветови. Пред еден ѕид од скапоцен камен застанал изненаден од убавината на оној што Му се појавил пред очите. „Кој е овој што дури и Мене Ме привлекува со својата сладост?“ си помислил. Кога погледнал повнимателно, го препознал Својот одраз. Му се чинело дека пред Него блеска изобилство од сладост што никогаш дотогаш не ја доживеал. Посакал да ја вкуси таа убавина како што ја доживува Радха. Продолжил напред и забележал расцветана малати. Меѓу свежите цветови, пчелите личеле на очи што не трепкаат. Ползавецот блескал како божица слезена на земјата.

Тогаш пристигнала Чандравали со Мадхави. Го носела мирисливиот венец што лебедицата го однела од Вриндаван. Мадхави ја довела во градината бидејќи мислела дека венецот го задржал мирисот од средбата на Кришна со Неговата сакана. Кога Чандравали се погледнала, ја прашала Мадхави зошто ја украсила со украсите на Сатјабхама. Така во овој дел од драмата ја нарекуваат Радха. Мадхави се преправала дека се збунила. Чандравали видела блескава фигура на Кришна недалеку од нив. Мадхави ѝ посочила дека ја гледа Неговата слика во сафирниот павилјон. Восхитена од одразот, Чандравали зачекорила напред. Тогаш Го видела Кришна како бере малати и решила сама да Му пристапи.

Кришна се израдувал кога ја здогледал и си помислил дека дошла Радха, Неговата најсакана. Ја прашал зошто дошла толку далеку. Се наежил од возбуда, ѝ се обратил како на девојка со поглед жив како тресопашка и ја замолил да не се сомнева во Него. Се заколнал пред Своите учители дека само таа Му е најголемата поткрепа, како лек што го одржува во живот. Чандравали се израдувала, но решила да молчи и да види што Тој навистина мисли. Скриена меѓу ползавците, Нава-Вринда ја препознала Чандравали во украсите на Радха. За навреме да Го предупреди Кришна, решила да Му испрати стих по птицата харита. Кришна го забележал листот со пораката и го прочитал тајно. Стихот Му се обраќал како на пчела што помешала венец од свежа карникара со пупки од бели водни лилјани со ливчиња обоени со шафран. Кришна повнимателно ја погледнал Чандравали и ја разбрал пораката. Во Себе ја пофалил Нава-Вринда што Му помогнала токму во вистинскиот миг.

На глас ја прашал Чандравали зошто стои тивко и не покажува ни бран од радоста што ја чувствува. Ја пофалил нејзината свежина и мирис, кои за Него го надминувале сјајот на две месечини. Ја повикал со таа убавина да Му донесе спокој. Мадхави, која гледала од зад ползавците, си помислила дека сета таа наклонетост е дело на украсите што ги изработил Вишвакарма. Кришна ѝ пристапил со нежност, а потоа одглумил дека се двоуми. Извикал дека од забуна сигурно направил голема грешка. Се преправал дека пред Него стои внуката на Вишвакарма, која мајсторот претходно Му ја покажал оддалеку. Чандравали Му го покажала венецот. Кришна во Себе ја препознал улогата на лебедицата во целата случка. На глас се зачудил како девојката го нашла венецот што Му го однел шумот на Јамуна. Рекол дека ќе оди во дворските одаи лично да ѝ објасни на Чандравали што се случило, за да не остане ни трага од сомнеж. Потоа заминал.

Мадхави ѝ пришла на Чандравали и ја прашала што се случило. Чандравали одговорила дека вистинската љубов сама наоѓа начин да се покаже. Мадхави рекла дека постапките на Кришна се толку вешти што тешко се разбираат. Предложила да ја побараат Сатјабхама. Кога ја видела Радха, Чандравали со болка забележала дека од нејзиното лице исчезнале знаците на тага. Мирниот израз и живиот поглед ја откривале радоста од средбата со Кришна. Радха во Себе го споредила Кришна со син лотос што се израдувал на средбата со својата чакравака. Сега, си помислила, пристигнала и љубоморната лебедица. Чандравали со насмевка ја прашала дали скапоцениот Каустубха бил меѓу Радха и Кришна кога се прегрнале. Радха ја замолила да го остави прекорот, зашто веќе била изморена. Мадхави си помислила дека Кришна бил како слон што се нурнал во брановите на Радхината убавина и во тој занес заборавил дури и на Себе.

Чандравали ја прашала Радха зошто почнала толку голем завет без да ја праша. Радха одговорила дека ѝ побарала заштита, а сепак Чандравали се шегува со неа. Радха рекла дека блиските ја довеле во нејзиниот дом. Се пожалила дека немирниот господар на куќата ѝ го нарушува заветот. Во домот немала друга доверлива заштитничка, па во таа неволја само Чандравали можела да ѝ помогне. Нејзиното сочувство, рекла Радха, е како чамец што може да ја пренесе на сигурно. Чандравали во Себе признала дека Радха зборува вистина. Ја прашала што посакува сега. Радха ја замолила да ја штити додека не го заврши заветот со скапоцениот Сјамантака. Чандравали ја уверила дека со досетливата Мадхави покрај себе нема повторно да биде измамена. Мадхави ветила дека ќе ѝ ја испрати на Радха кутијата со украси од Вишвакарма. Чандравали ја упатила Радха кон павилјонот со ползавци мадхави, а самата се повлекла со Мадхави во внатрешните одаи.

Извор: Лалита-мадхава · чин 8 · стихови 34–40 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноНава-Вринда ја пречекува Есента
Единствени IP адреси на оваа страница: —