← Приказни од Лалита-мадхава
Лалита-мадхава · чин 6 · стихови 30–45 и придружен дијалог

Кришна ја препознава Лалита

По враќањето во Дваравати, Кришна му раскажува на Мадхумангал што се случило во пештерата на Џамбаван. Таму Го чекале Лалита, малата фигура на Радха и скапоцениот камен Сјамантака.

Додадена:

Во пештерата на Џамбаван, Лалита се приближува кон Кришна и ѝ ја подава малата фигура на Радха на старата доилка.
Уметничка илустрација на приказната

Кришна влегол со Мадхумангал. Со тага зборувал за Радха, Којашто Му била како светол шафран на телото и мирислив венец од чампака околу вратот. Му била и како златното стапче за нанесување на очниот мелем што разладува. Се прашувал како можат да минуваат Неговите ноќи без Неа. Гледајќи го каменот во Неговата рака, Мадхумангал прашал како богот на Сонцето дошол до украсот што Радха го носела околу вратот. Кришна рекол дека Радха, по советот на Гарга, секој ден смирено Му принесувала вода на богот на Сонцето, таткото на Јама. Сигурно му го принела и овој камен со многубројни зраци. Кога Мадхумангал го забележал необичниот сјај, Кришна рекол дека во каменот се пројавува силата на свеста. Го положил Сјамантака на градите и се насолзил. Каменот Му вратил спомен за густа темнина во една шумичка и за насмевката што ја криел додека посегнал по крајот на Радхината наметка. Од своето скривалиште, каменот фрлил бран светлина, како да знаел што открива лицето на Кришна, па Радха се засрамила.

Мадхумангал чул дека Кришна го добил каменот од Џамбаван и побарал да слушне како се случило тоа. Царот на мечките Го видел Кришна во својата пештера и се посомневал дека дошол да го земе каменот. Меѓу нив започнала борба. Борбата траела долго и завршила кога Џамбаван Го препознал. Тогаш со радост Го прашал дали се сеќава на мостот преку страшното море и на лилата со десетглавиот Равана. Се прашувал дали Кришна, под изговор дека го бара каменот, дошол да му укаже милост на својот дамнешен служител. Џамбаван Го сместил Кришна на легло украсено со скапоцени камења, на подот обложен со злато, и заминал во соседната одаја по каменот.

Додека Кришна чекал, Му пришла една стара доилка и Му ја доверила маката на Џамбаван. Ако го земе каменот, објаснила таа, неговата ќерка ќе страда. Ако го задржи, ќе Го разочара својот Бог. Доилката верувала дека само Кришна може да му помогне. Тој ја прашал дали девојката толку го сака каменот поради неговата вредност. Таа одговорила дека девојката ја совладала силна возбуда штом го видела каменот, чија светлина му прилега на Сонцето. Уште го држела час на градите, час до носот, па до очите полни солзи. Треперејќи, го прегрнувала како да ѝ е близок роднина. Кога некој ќе ја прашал што ја врзува за каменот, само воздивнувала и го покривала расплаканото лице со крајот на облеката.

На Кришниното прашање што зборува девојката, доилката одговорила дека таа изработила две мали фигури со блескави црти, наречени Радхика и Мадхава. Со нив ги оживувала слатките зборови и средби на вљубените и така ги минувала деновите во солзи. Кришна посакал да ги види. Доилката рекла дека Неговиот лик веднаш ѝ го вратил споменот за насмеаната машка фигура. Кога го гледала другиот лик, си замислувала благословена жена што живее некаде во благословена земја. Доилката отишла кај Џамбавати и ѝ рекла дека темниот лик од нејзините две фигури сега седи жив пред нив. Ја повикала самата да се увери. Џамбавати ѝ ја подала фигурата на Радха на доилката и побрзала да Го види. Штом Го здогледала, извикала, пребледела и паднала пред Неговите нозе.

Додека ја раскажувал средбата, Кришна се занишал. Мадхумангал бргу Му ја подал раката. Кришна се потпрел на неа и со глас што Му се прекршувал рекол дека веднаш ја препознал Лалита крај дрвото. Го видел и природно милиот лик на Радха во фигурата и го препознал скапоцениот украс на Шанкхачуда. Од сите тие препознавања одеднаш Му се завртело. Мадхумангал ја споредил веста со тоа да побараш канџика, а да добиеш слатка шикхарини. Од големата радост сега тој побарал Кришна да го придржи. Кришна го замолил миг да се смири и да слуша понатаму.

Кришна се обидел да ја утеши Лалита со благи зборови, но таа сè уште плачела. Лалита Го прашала кога повторно ќе може да ја разладува Радха со ветреник од млади лисја во шумичката со мирис на лотосите од Калинди. Сакала повторно да ја види Радха таму, со коса што мириса на пролетен јасмин, со очи полузатворени во сон додека почива во скутот на Кришна. Од силен копнеж и Кришна го отворил срцето пред Лалита. Ѝ кажал како Радха Му се приближила мислејќи дека спие, па неколкупати Го бакнала. Пред Лалита се сетил на срамежливиот израз и на убаво свиените веѓи на Радха кога Тој ја задевал поради тоа.

Џамбаван, откако ја дознал целата случка, им пришол со радост. Рекол дека богот на Сонцето му покажува милост поради неговата наклонетост кон Сугрива. Ја послушал заповедта на Сонцето и ја прифатил девојката кога таа паѓала од планинскиот врв. Џамбаван Му ја доверил на Кришна Џамбавати, украсена со злато, заедно со најубавиот камен. Од обѕир кон честа на владетелот на Видарбха, Кришна ја сместил во пештерата на Раивата. Кришна го замолил Мадхумангал да ја зачува оваа приказна како скапоценост во срцето, за никој да не се посомнева. Другарот се согласил.

Додека Кришна се грижел за работите на пријателите, огнот на разделбата со Радха за миг стивнал. Наклонетоста на Лалита одново го разгорела. Го замолил Мадхумангал да Му направи око од шафран на челото, да Му стави низа бисери со змијски сјај на градите и да Му го избели телото со камфор, освен вратот. Така, си замислувал Кришна, богот на љубовта ќе Го помеша со Шива и ќе се уплаши да не Го рани. Мадхумангал признал дека тагата е тешка и дека не знае лек за неа. Кришна рекол дека Му преостанува да ги види шумичките на Вриндаван каде што престојувал со Својата сакана. Го испратил другарот да му го врати каменот на Сатраџит. Самиот тргнал кон внатрешните дворски одаи. Двајцата излегле, а со нив заминале сите од сцената.

Извор: Лалита-мадхава · чин 6 · стихови 30–45 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноРадха кај кадамбата во Новиот Вриндаван
Единствени IP адреси на оваа страница: —