Кришна влегува натажен и ја повикува Радха. Се сеќава на Нејзините разиграни движења, очите како птицата чакора и лицето како кругот на месечината. Усните ѝ се како црвениот плод бимба. Меѓу жените на Враџа со живи очи, за Него Таа секогаш е прва. Сега Тој се прашува како суровата судбина ја довела во толку тешка состојба. Мадхумангал ѝ дава место на надежта. Иако Радха толку тешко може да се види, нему му се чини дека е жива. Кришна признава дека токму надежта Го измачува. Памети како од далечниот сончев круг дошла милосрдна појава за Радха, која била во опасност крај водата. Утешните зборови до вознемирената Мукхара Му ја разбудиле надежта за нова средба. Сега таа никулка како да Му го прободува срцето. По краток молк Кришна навраќа на мигот кога Акрура ги држел уздите, подготвен за пат. Радха плачела и сакала да се качи на кочијата, а блиските ја задржале. Со солзи гледала кон Кришна. Тој Себеси се обвинува што дури ни за миг не се задржал да ја утеши.
Уддхава доаѓа со гандхарвите, Паурнамаси и Мукхара. Му го претставува на Кришна вештото друштво небесни изведувачи. Кришна го повикува водителот да почне со песната, музиката и танцот. Воведниот благослов го слави победничкиот поглед на Радха, пред чија сладост бледнее синиот лотос. Дури и победникот над Мадху, овенчан од божицата на победата во трите света, бил покорен од тој поглед во игра. Кришна радосно вели дека овој благослов Му го развеселува срцето. Водителот објаснува дека семејниот учител го испратил од небесното живеалиште со дело за Оној што му е пријател на светот. Актерката го прашува кое е делото. Тој го навестува патот на Радха до средбата, со возљубениот што им е толку близок на жителите на Гокула.
Водителот бара благословна песна. Кога актерката прашува за кое годишно време да пее, тој ѝ покажува по што се познава. Убавината се сели од белите цветови кунда на свежиот јасмин. Кукавиците повторно ја бараат петтата нота, одамна оставена. Кај дрвото Бхандира паѓаат бледи листови, а светлото годишно време почнува тивко да се раздвижува. Актерката пее за лијаната мадхави што ја обвива жилавото растение шами. Малата пчела сепак ќе дојде до китките на лијаната. Водителот ја разбира алузијата. Една постара жена постојано ја задржува Радхика, а Мадхава сепак наоѓа начин да ја израдува. Двајцата излегуваат. На сцената се појавува Мадхава. Со јужното ветре дошла весела пролет. Меѓу разлетаните пчели и птици, Вриндаван како да се смее. Мадхава вели дека ако Радха дојде на средбата, ќе Му се разбранува целиот океан на радоста.
Мадхумангал со смеа вели дека небесните изведувачи му довеле втор Кришна пред очи. Уддхава Го гледа Мадхава со флејтата, привлечна како лебед во Неговата лотосова дланка. Црвено-црните зрна гуња го надминуваат сјајот на рубините. Пауновото перо Му се ниша на мекото ветре. Уддхава признава колку го опива овој приказ на Мадхава, миленикот на девојките од Враџа. Кришна во тоа двојно присуство ја препознава сопствената сладост од пастирските игри. Погледот кон Својот сценски лик Му буди желба да го прими ликот на една од жените на Враџа. Го прашува Уддхава како изведувачот ја покажал таа светлина на Неговиот лик, што Го плени дури и Него. Уддхава му го припишува тоа на начинот на кој небесниот мудрец Нарада Му служи со преданост. Кришна се двоуми дали да стапне на сцената како изведувач или да седи како гледач. Пред толку необична глетка, ни за еден трепет не може јасно да реши што да направи.
На сцената, во разделбата со саканата, мислите на Мадхава кружат како пчели. Стрпливоста Му се излева како мед, а копнежот Му се отвора како цветни пупки. Тој решава да ѝ упати на Лалита знак со песната на флејтата. Ја прислонува флејтата до усните. Повикот ја спојува девојката на Бхану со светлината на истокот и дружбата со птицата чакравака. Како птица што дозива во разделба, Мадхава ја моли Лалита да ја доведе Онаа што Неговите очи сакаат да ја видат. Од гледалиштето, Кришна се чуди што благодатта на Нарада му овозможила на актерот да ја открие и оваа Негова тајна. Мадхава радосно насетува дека Онаа што Му го плени срцето е близу. На тивкиот ѕвон од Нејзините алки се повлекува во сеницата од мадхави.
