← Приказни од Лалита-мадхава
Лалита-мадхава · чин 6 · стихови 1–10 и придружен дијалог

Нарада открива каде е Радха

Во Дваравати, Уддхава го бара Нарада, загрижен поради Сјамантака и тагата на Кришна. Нарада му открива како Радха стигнала до градот под името Сатјабхама.

Додадена:

Нарада со вина разговара со Уддхава крај столбовите на салата Судхарма.
Уметничка илустрација на приказната

Уддхава излегол сам и се зачудил на тешко разбирливите лили на Кришна. Индра со громот и другите богови Му се обраќале за заштита од демоните. Сега Оној што ги штити престојувал во морската тврдина пред опасноста од владетелот на Магадха. Светот се потпирал на Кришнината мудрост во своите советувања, а Кришна го примал Уддхава за советник. Уддхава посакал да го види божествениот мудрец. Штом слушнал дека е крај салата Судхарма, тргнал натаму и го здогледал пред себе.

Нарада посакал различните движења на љубовта да подигнат нов бран радост во срцето на Дамодара. Го воспеал оној во чие срце сјае силата на таа љубов, пред која власта не Му помага ни на Господарот на сетилата. Кога го здогледал Уддхава, ги забележал тилакот, знакот на дискот и другите белези на рамената, како и бројаницата од дрво туласи околу вратот. Уддхава го носел на главата и во скутот она што останало од принесеното на Хари. За Нарада, самата преданост како да добила лик и одела пред него. Го благословил и го прашал зошто најистакнатиот меѓу советниците изгледа потиштено. Уддхава се плашел дека згрешил пред Кришна. Мудрецот му рекол дека семето на навредата тешко пушта корен во него и дека ни случајно никнато не може да опстои пред Говинда.

Уддхава се обвинувал дека со својата брзоплетост Го навел Кришна да влезе во страшната шума. На прашањето на Нарада одговорил дека Го советувал да побара две скапоцености од Сатраџит, неговата ќерка и чудесниот камен. Нарада си помислил дека кај благородните луѓе и непромислен чекор на крај може да послужи за добро. На глас забележал дека барањето очигледно пропаднало. Уддхава одвратил дека од тоа произлегла уште поголема неволја. Нарада ја споредил поуката со течноста од устата на жена со очи на срна, од која бакулата пушта пупки. Истото не може со сила да се постигне од билката атарушака. Сатраџит, рекол Уддхава, не Му ги предал на Ачјута ни каменот ни својата ќерка, па го загубил и братот и добриот глас. Нарада веќе чул за несреќата на Прасена во ловот и погодил дека Кришна тргнал да го бара. Уддхава жалел што таквата сенка паднала врз делата на победникот над Чанура, чии дела ја растеруваат темнината на светот. Затоа побарал утеха кај мудрецот.

Нарада го нарекол Уддхава пчела на цветната гранка на преданоста кон лотосоокиот Господ. И дело започнато во брзање од предан човек, му рекол, може да Му донесе радост на победникот над Камса. Колку повеќе важи тоа за близок пријател како Уддхава. Го повикал да се радува, зашто дошло време повторно да се видат чудесните лили на Вриндаван. Уддхава се прашувал како Кришна, притиснат од тага, воопшто би можел да влезе во Новиот Вриндаван. Нарада го прашал што ја предизвикало таа тага. Уддхава ги изустил само зборовите за помладата дама, па гласот му запрел.

Нарада се насмеал и го споредил со човек што има очи да види, а жали за сјајниот прстен кој сè уште му е на прстот. Уддхава се израдувал и се зачудил. Му рекол дека нежните зборови на Нарада му го раздвижиле умот како пчела привлечена од лоза, и го замолил да каже дали таа е жива. Нарада одговорил дека таа е жива и со присуството ја краси Дваравати. Од таа вест Уддхава затреперил и прашал како успеала да стигне дотаму.

Сатраџит немал деца и од срце го обожавал богот на Сонцето, молејќи за трајно богатство и за потомство. Богот на Сонцето му ја доверил Радха под името Сатјабхама, заедно со скапоцениот камен што му припаѓал на Шанкхачуда. Му рекол со љубов дека таа ќе му донесе голем углед и дека, според упатството на Нарада, треба да ја довери на достоен младоженец. Сјамантака, му рекол, секој ден ќе дава по осум големи товари злато. Уддхава се прашувал како богот на Сонцето дошол до тој камен. Нарада му кажал дека Радха му го принела во сончевото царство како што се принесува грст цвеќе. Богот на Сонцето ѝ кажал на својата ќерка дека Радха нема да ја издржи разделбата ако не Го види Хари до самрак. Ја повикал бргу да ја доведе кај него. Така сончевата ќерка ја довела Радха, која сè уште тагувала, до сончевиот круг.

Извор: Лалита-мадхава · чин 6 · стихови 1–10 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноГрадината на Нава-Вринда
Единствени IP адреси на оваа страница: —