← Приказни од Лалита-мадхава
Лалита-мадхава · чин 2 · стихови 19–26 и придружен дијалог

Радха кај дрвото на желбите

Лалита ја води Радха кон дрвото што ги исполнува желбите. Кога Кришна се враќа, погледите, венецот од гуња и сјајот на Радха стануваат повод за стихови и досетки.

Додадена:

Под дрвото на желбите, Кундалата ѝ го покажува на Радха украсеното седиште. Кришна стои крај дрвото.
Уметничка илустрација на приказната

Откако Кришна замина да го собере стадото, Лалита ја повика Радха да зачекори напред. Радха ја замоли да ѝ се смилува, зашто ја обзел силен немир. Вечерта речиси изминала, а постарите се сомневале во нејзините постапки. Гласините надалеку се разнесувале, а таа била искрена и внимавала на угледот на својот дом. Ја потсети Лалита дека нејзиниот пријател Кришна е немирен и близок со сите пастирки. Затоа скромно ја замоли да не ја води потајно.

Кундалата ја задеваше Радха околу заветот на верност. „Доста, знам јас како е со твојот завет. Нема потреба сама да го разгласуваш.“ Вишакха ѝ врати со пријателски укор. Кого друг, како Кундалата, го привлекува флејтата во сите три делови на денот? Кундалата се насмевна и одговори во стихови. На пријателките великодушно им подари сто мери бистар разум. Нека им остане цел заветот на верност и нека им биде срцето цврсто. Како би можел да ги поколеба звукот на флејтата, дури и кога во него се слеала сета сладост? Со тие зборови сите се упатија кон дрвото што ги исполнува желбите.

Кришна се врати и кажа што Му направиле погледите на Радха. Девојката со очи како на срна ја распнала својата мрежа од вешти странични погледи. Со еден треперлив свиок на гласот, рече Тој, го фатила Неговиот ум како еленче во таа мрежа. Радха ѝ го посочи на Кундалата венецот од гуња и во стих се обрати кон него. Зрната му се тврди и суви, со скриени дупчиња и темни белези, а сепак почива на градите на Хари. Таа се запраша чии маани љубовта не умее да ги сокрие.

Кундалата тивко праша како кутриот венец ќе си го задржи местото кога градите на Радха, цврсти како скапоцени камења, веќе го надминале по убавина. Од зад сцената се огласи Вринда. Ја опеа Радха како необична ѕвезда врз лотосот на градите на Кришна, победникот над демоните. Таа ѕвезда го засенувала венецот од ѕвезди и со својот сјај ги криела сонцето и месечината. Кундалата се сврте кон гласот и рече дека Вринда ја потценила ѕвездата. Нејзината моќ се гледала дури и врз Кришна, саканиот на Чандравали, кој го надминувал сјајот на сонцето. Двете пријателки ја прекорија Кундалата што ја засрамува Радха со своите досетки.

Кундалата ја повика Радха да ја остави срамежливоста и да влезе во сеницата. Ѝ посака среќа и храброст, како на највешта учесничка на бојното поле на љубовта. Победата, ѝ рече, нека ѝ ја испеат пријателките пред Кришна кога ќе огрее сонцето. Кришна се насмевна. Ладниот и сладок пијалак му ја гаси жедта на секого што ќе се напие. Сјајот од лицето на Радха Тој го спореди со нектар што тече од месечината. Него можел да го пие повторно и повторно, а жедта само Му растела.

Радха настрана призна дека се плаши од постарите и размислува за честа на домот. Тие мисли траеле додека пред неа не блеснало Неговото лице како лотос, со образи осветлени од разнишаните обетки во облик на макара. Кундалата Му покажа на Кришна каде е седиштето украсено со скапоцени камења и Го повика да ја смести Радха таму. Лалита се загрижи дека луѓето ќе насетат што се случува. Ѝ рече на пријателката да го одржи повикот за Шанкхачуда.

Извор: Лалита-мадхава · чин 2 · стихови 19–26 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноСкапоцениот камен за Радха
Единствени IP адреси на оваа страница: —