← Приказни од Лалита-мадхава
Лалита-мадхава · чин 4 · стихови 1–8 и придружен дијалог

Уддхава и Гарги пред претставата

Во Матхура, Уддхава ѝ раскажува на Гарги што се случило во борилиштето и каква вест донел од Гокула. Потоа ѝ открива зошто Паурнамаси ги повикала гандхарвите да изведат претстава пред Кришна.

Додадена:

Уддхава и Гарги гледаат како Кришна и Мадхумангал се качуваат на верандата на црвениот дворец.
Уметничка илустрација на приказната

Уддхава влегува и му се восхитува на Мукунда, Оној што им е учител дури и на луѓето што знаат сè. Пред оние што Го сакаат, Тој дозволува да изгледа како да не знае, како да ја изгубил силата и како да Го напуштила радоста. Уддхава во тоа препознава колку доброволно Мукунда се препушта на љубовта на Своите блиски. Кога ја забележува Гарги, се приближува и ѝ се поклонува. Таа му посакува долго да ја натопува земјата со нектарниот тек на преданоста. Тој претпоставува дека дошла од Гокула со Рохини за свеченото крунисување на кралот на Јадуите. Гарги му појаснува дека допатувала со Јашода, која ја повикале на свеченоста со светиот конец за Баларам и Кришна.

Уддхава ја прашува дали ја видела необичната игра на Кришна во борилиштето. Гарги сега сака да чуе за неа. Тој ја споредува појавата на Кришна кај високата порта на борилиштето со сонцето што изгрева над источниот рид. Кругот на добрите се радува, а светот добива црвен сјај. Неговиот сјај ги гасне светулките на злите, ги растерува борачите како бувови и ги отвора лотосите на родот Јаду. Слонот Кувалајапида е веќе нурнат во длабок сон, а Кришна го растерува мракот на демонскиот крал. На Неговите раменици стои свиениот слонов заб. Во трагите од крв и течноста од челото на слонот, измешани со капки Кришнина пот, Уддхава гледа шафран, агарово дрво и сандал. Со таков изглед Хари стапнува сред борилиштето. Секој присутен го доживува тој миг на свој начин. Учителот на демоните забележува промена на Неговото лице, а борачите гледаат црвенило. На пријателите образите им се креваат од насмевка. За злите водачи како да настапува крајот на светот. Мудреците се внесуваат во созерцание, а мајка Му пушта солзи. Воините се наежуваат, боговите чувствуваат нов восхит, слугите заигруваат, а темнооките жени погледнуваат накосо. Кришна со својот венец е како лав на Јадуите со грива. Го совладува брзиот Чанура, а потоа и злобниот крал од родот Бхоџа.

Гарги се радува што завршила неволјата што ги притискала добрите луѓе. Таа вели дека Паурнамаси има среќа што останува крај Кришна и ги гледа Неговите дела. Уддхава ја потсетува дека токму преку Паурнамаси Сандипани станал учител на Оној што го поучува светот. На Гарги ѝ е необично што сопругата на учителот Го праќала Мукунда по дрва за огрев. Тоа го споредува со размена на скапоцен камен што исполнува желби за погача од пресуван сусам. Уддхава во тоа гледа каква грижа посветил победникот над Чанура на должностите на ученикот. Вели дека сопругата на учителот нема вина. Гарги чула дека Хари го вратил Мадхумангал од градот на смртта и му го предал на учителот како дар. За Уддхава, Мадхумангал е дар и за Самиот Кришна и Неговите игри. За неговата среќа слушал кога бил во Гокула.

На прашањето зошто бил таму, Уддхава одговара дека требало да ја доведе Чандравали. Солзите му навираат штом кажува дека Рукми веќе ја одвел во Кундина. Гарги се прашува како Рукми дознал за неа. Уддхава му го следи гласот до неговиот пријател Шишупала, а од него до Шруташрава. Гарги си спомнува како Шруташрава дошла во родниот дом да го види својот брат Васудева, кого го ослободиле од затвор. Тогаш Гарги, без да знае што ќе следи, ѝ ја доверила целата тајна за Гокула. Уддхава ја ослободува од вина. Тој вели дека судбината им го попречила патот. Гарги сака да знае зошто никој не го запрел синот на Бхишмака. Уддхава вели дека Нанда веќе бил во Матхура со роднините, а Говардхана, кого го викале и Тошала, бил убиен. Кој преостанувал да се спротивстави? Гарги прашува за Падма и другите три девојки. Уддхава ги именува и нивните семејства. Падма е ќерка на Нагнаџит, Шјамала на владетелот на Мадра, Бхадра на кралот на Кекаја, а Шаибја на Шаибја. Четворицата владетели дознале за нив преку мудрецот вешт со вина. Со учтивост го придобиле старешината на пастирите и ги одвеле девојките.

Останува прашањето за девојките од Гокула што го држеле заветот на Катјајани. Уддхава повторно се расплакува. Тие се собрале крај Јамуна и со натежнати срца ѝ принесувале пофалба на Камакхја. Таму ги зграбил еден демон. Кога Гарги прашува што чул Кришна, Уддхава ѝ кажува дека до Него стигнала само општата вест. Од шеснаесет илјади сто и осум девојки, ниту една не останала во пастирското село. Гарги прашува кој би можел да бара уште вести кога по тешката состојба на Радха едвај има и трошка утеха. Затоа, вели Уддхава, загрижената Паурнамаси смислила начин да Му го разоноди срцето на Кришна. Таа му оддала почест на Бхарата, мајсторот на музиката и играта, и побарала од него да состави необична претстава. Нарада му го пренел делото на Тумбуру, а Тумбуру ги научил гандхарвите како да го изведат. Сега Гарги разбира кои биле небесните луѓе што ги видела со Паурнамаси. Уддхава ѝ ги покажува лотосоокиот Кришна и Мадхумангал. Се качуваат на верандата на дворецот од црвени скапоцени камења да ја гледаат играта. Гарги заминува да ја испрати Мукхара, а Уддхава оди да ги воведе изведувачите со Паурнамаси.

Извор: Лалита-мадхава · чин 4 · стихови 1–8 и придружен дијалог ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноКришна се препознава на сцената
Единствени IP адреси на оваа страница: —