Едно утро Кришна дошол кај Радха. Таа Го прашала за Неговото васа. Санскритскиот збор може да означува облека, живеалиште или мирис. Таа мислела на Неговата облека. Кришна одговорил како да го прашала каде живее. Неговото живеалиште, рекол, било во нејзините прекрасни очи.
Радха Му кажала дека мислела на Неговата облека. Кришна повторно го сменил значењето. Овојпат зборувал за мирисот. Тој мирис го поврзал со блискоста со неа. Истиот збор отворил уште еден пат низ разговорот. Потоа Радха прашала каде ја минал ноќта.
Кришна поинаку ги разделил звуците на нејзиното прашање. Наместо минување на ноќта, слушнал дека бил грабнат од Ноќта. Можела ли бестелесната Ноќ да Го однесе, прашал? Неговиот одговор се потпирал врз играта на санскритските звуци. Така досетливо одговарал на нејзините прашања. Книгата вели дека овој шеговит разговор ја израдувал Радха.