Во Вриндаван Кришна имал многу драги пријатели. Меѓу најблиските бил и Субала. Тој се радувал да биде во Неговото друштво. Носел венец околу вратот и жолта облека. Пријателите ја ценеле неговата интелигенција. Неговите зборови им носеле радост на другите. Особено сакал да Му служи на Кришна. Таа служба понекогаш барала и дискретност. Субала знаел кога да зборува тивко. Знаел и кога делата кажуваат повеќе од зборовите.
Гопиите ја познавале неговата блискост со Кришна. Тие знаеле дека Субала внимателно ги слуша. Понекогаш имал задача да пренесе порака. Тој не ја изговарал пред целата дружина. Се приближувал до Кришна како пријател. Потоа тивко Му ги кажувал доверените зборови. Кришна го слушал со внимание. Во нивната размена немало потреба од голема врева. Субала ја чувал довербата што му била дадена. Така станувал мост меѓу драги пријатели.
Една гопија ѝ го опишала тоа на Радха. Таа Ја повикала да го погледне Субала. Тој ја пренесувал пораката на Радха до Кришна. Се наведнал за да Му шепне на уво. Неговата внимателност ја израдувала сакхијата. Таа гледала служба во едно мало движење. Радха ги слушала зборовите на Својата пријателка. Гопиите ја познавале важноста на таа порака. Кришна и Субала останале во доверлив разговор. Пријателството ги зближувало сите нив.
Субала имал и други пораки да пренесе. Едно писмо било подготвено од Шјама-даси. Тој го зел внимателно во своите раце. Сакал писмото да стигне до вистинскиот примач. Приближувајќи се, Му го подал на Кришна. Тоа го направил тивко, без да ја прекине дружината. Малиот лист носел зборови на една пријателка. Неговата вредност била во љубовта со која бил испратен. Кришна го примил од раката на Субала. Гопиите забележале колку внимателно им служи.
Палика подготвила уште еден дар за Кришна. Таа подготвила бетелови јатки за Него. Субала се погрижил тие да стигнат до Него. Со внимание Му ги понудил. Во тој мал чин учествувале и давателката и пријателот. Палика ја изразила својата грижа преку подготовката. Субала ја изразил преку носењето на дарот. Кришна бил средиштето на нивната заедничка служба. Гопиите ги забележувале ваквите поединости. За нив ниедна љубезна помош не била премала.
Тарака пак подготвила цветен венец. Различните цветови ги споила во еден дар. Венецот требало да го украси Кришна. Субала го зел со почит. Тој го поставил венецот на својот драг пријател. Мирисните цветови ја покажувале грижата на Тарака. Рацете на Субала ја довршиле нејзината намера. Кришна го примил нивниот заеднички принос. Пријателките гледале како дарот го наоѓа своето место. Меѓу нив владеела тивка радост.
Секој од овие чинови бил различен. Еднаш тоа биле тивко пренесени зборови. Другпат било свиткано писмо во Неговата рака. Потоа доаѓал вкусниот дар на Палика. И најпосле венецот подготвен од Тарака. Но низ сите чинови се гледала истата внимателност. Субала не се обидувал да го присвои туѓиот дар. Тој им помагал на другите да ја изразат својата љубов. Секој принос го носел потписот на оној што го подготвил. А неговото пријателство ги поврзувало сите.
Гопијата продолжила да ѝ зборува на Радха. Таа ги пофалила блиските пријатели на Кришна. Нивната служба не била само зборување за оданост. Таа се гледала во секојдневни грижливи дејства. Некој подготвувал дар, друг го пренесувал. Некој слушал, а друг му доверувал порака. Сите биле поврзани преку љубовта кон Кришна. Радха можела да ја види нивната искрена намера. Дружината на Вриндаван имала многу начини да служи. Во секој од нив имало место за пријателство.
Субала останал близок придружник на Кришна. Нивните разговори понекогаш биле толку доверливи. Другите не можеле лесно да ги разберат. Но довербата меѓу нив била јасна. Тој Му служел на Кришна без да бара пофалба. Ги почитувал и чувствата на гопиите. Нивните пораки и дарови ги чувал со внимание. Со тоа секој пријател можел да придонесе. Ниту една улога не морала да биде голема за да значи многу. Заедничката преданост ги спојувала сите.
Ова е литературно прераскажување според четириесет и првата глава. Книгата го опишува Субала како близок пријател на Кришна. Една гопија ѝ раскажува на Радха за неговата служба. Тој Му ја шепоти на Кришна пораката на Радха. Тивко Му го предава писмото на Шјама-даси. Му го принесува и дарот што го подготвила Палика. Го украсува со венецот на Тарака. Изворната сцена е краток пример за пријателска преданост. Ова прераскажување ги развива нејзините поединости. Нејзината суштина е внимателна служба во пријателството.