Некој со прст чукнал на вратата. Радха прашала кој е. Кришна одговорил со името Мадхава. Радха го зела другото значење на името и прашала дали дошла пролетта. Тој се нарекол Чакри, Оној што носи диск. Таа прашала дали е грнчар, кој исто така работи со тркало. Тој се претставил како Оној што ја држи земјата. Таа прашала дали е змијскиот цар со раздвоен јазик. Кога рекол дека ја совладува страшната змија, таа Го прашала дали е царот на птиците. На крајот се нарекол Хари. Радха и тука го свртела значењето и Го прашала дали е господарот на мајмуните. Стихот завршува со насмеаното лице на Кришна, развеселен од нејзините досетки.
Друг стих повторно го поставува прашањето кој дошол во ноќта. Овојпат Кришна се нарекува Кешава, а Радха се шегува дека се гордее со својата коса. Кога Тој се нарекува Шаури, таа прашува што му користат на синот доблестите на таткото. Штом го слуша името Чакри, Радха бара од Него чинија, грне и сад за молзење, како да разговара со грнчар. Поетот Го прикажува Хари засрамен, зашто Радха Го надмудрила во одговорите.
Следниот стих си игра со зборот васа, кој може да значи облека, живеалиште или мирис. На прашањето за облеката, Кришна одговара како Радха да прашала каде престојува. Ги посочува нејзините очи. Кога таа го повторува прашањето, Тој одговара со третото значење. Зборува за мирисот што доаѓа од допирот со нејзиното тело. Радха тогаш прашува каде ја поминал ноќта. Кришна ги дели зборовите поинаку и прашува дали ноќта би можела да Го ограби. Така и Тој ја задева Радха, користејќи ги повеќето значења на зборовите.
Во последниот стих Кришна ја нарекува Радха купита, налутена. Таа го дели зборот на ку и пита, „земја“ и „татко“, и Му возвраќа дека Тој е таткото на земјата. Кришна ја нарекува мајка на световите, а Радха и тоа обраќање Му го враќа. Кришна вели дека нејзината умешност во шеговита расправија е бескрајна. Таа го преиначува зборот ананта и го нарекува Него Оној што не се поклонува. На крајот Шаури се насмевнува и ѝ се поклонува на убавицата од Враџа.
