Додека ги паселе кравите, пастирчињата го почувствувале мирисот на зрелите плодови од палмовиот гај Талавана. Им рекле на Кришна и Баларама дека би сакале да пробаат, но никој не се осмелувал да влезе: местото го чувал опасниот Денукасура.
Баларама влегол во гајот и ги затресол палмите. Плодовите паднале со силен звук, а Денукасура, во облик на магаре, се нафрлил врз Него. Баларама го совладал; кога дошле и другите напаѓачи, Кришна и Баларама го ослободиле местото од опасноста.
Потоа луѓето можеле повторно да влегуваат во Талавана и да уживаат во плодовите. Она што започнало како детска желба за вкусен залак станало приказна за заштита, другарство и дарот да се сподели нешто добро со сите.